یخ نوردی چیست؟
یخ نوردی شکل دیگری از سنگ نوردی است، به همان اندازه دشوار و مهیج، اما دو عامل سرما و یخ را نیز باید به آن افزود. کسانی که به دنبال نوع دیگری از صعود هستند و فقط رفتن به برنامه های زمستانی راضیشان نمی کند، شاید بخواهند ورزش هیجان انگیز و لذت بخش یخ نوردی را امتحان کنند.
در یخنوردی، در فضای باز، ورزشکار توده های یخی مانند شیب های پوشیده از یخ و آبشار های منجمد را صعود می کند. بسته به میزان شیب و نوع یخ می توان از ابزارها و تکنیک های گوناگونی استفاده کرد.
یخ نوردی به دو گروه عمده تقسیم می شود. یک نوع آن شامل صعود آبهای جاری یخ زده، مانند آبشار ها، و نوع دیگر شامل سطوح برفی فشرده و شیب دار و یا یخ هایی می گردد که معمولاً در ارتفاعات بالای کوه ها یافت می شود.
آغاز یخ نوردی در همان روزهای نخستین کوهنوردی بود که کوهنوردان با راه آب ها و دامنه های یخ بسته روبرو می شدند. با گذشت سال ها، تکنیک ها پیشرفت کرد و صعودهای انجام شده دشوارتر و دشوارتر گردید. در نتیجه برای رفع نیازهای جمع در حال افزایش یخ نوردان، ابزارها و لوازم مختلفی تولید شد و گسترش یافت.
اگر آگاهی و آمادگی کافی داشته باشید، استفاده درست و بهینه از لوازم یخ نوردی باعث خواهد شد که توانایی صعود دیواره های یخی را پیدا کنید. تبر یخ و کرامپون مهمترین ابزارهای این ورزش هستند. اگر چه لوازمی که در یخ نوردی و سنگ نوردی به کار می روند تقریباً یکسان هستند، اما محیطی که صعود می کنید کاملاً متفاوت است. در حالی که نوع و کیفیت سنگ در طول سال تغییر بسیار اندکی می کند، یخ، روزانه و یا حتی در هر ساعت تغییر شکل می دهد.
به خاطر داشته باشید که به همراه داشتن ابزار مناسب و آگاهی کامل از تکنیک های مختلف صعود ضروریست. مانند همه ورزش های دشوار و طاقت فرسای دیگر، یخ نوردان باید از خطرات این رشته آگاهی داشته باشند. با این وجود، نگذارید این خطرات مانع لذت بردن شما از تجربه استثنایی صعود یخ شود. با داشتن دانش و تمرین کافی و بینش صحیح به سوی تجربه صعودی لذت بخش پیش روید!
منبع: http://www.abc-of-iceclimbing.com
گردآوری و برگردان: سعید رشیدی نوین
سبک های سنگنوردی_ صعود سولو (انفرادی)
صعود سولو ناب ترین شکل سنگنوردی است. نه کسی هست که حمایتتان کند و نه ابزاری که دست و پایتان را بگیرد. در این روش به تنهایی دیواره ها را صعود می کنید و تنها از دست ها و پاهایتان برای بالا کشیدن خود استفاده می نمایید. اگرچه ممکن است صعود سولو بهترین تجربه سنگنوردی باشد، اما بیشترین خطر ممکن را نیز در بر دارد. یک حرکت اشتباه ممکن است منجر به صدمات شدیدی شود. باید بدانید که صعود سولو فعالیتی است مخصوص آندسته که حداقل تا اندازه ای تجربه واقعی سنگنوردی دارند. مبتدی ها احتمالاً با اقدام به انجام چنین صعودی، صدمات جدی به خود وارد خواهند کرد.
صعود سولو انواع گوناگونی دارد که چند نمونه آن در زیر توضیح داده می شود:
§ صعود سولو با طناب (Solo Climbing): در این نوع صعود، شخص توسط طنابی متصل به یک ابزار قفل شونده حمایت می شود. این نوع صعود، امن ترین شکل صعود سولو است.
§ صعود سولو بر فراز آب های عمیق (Deep Water Soloing): این نوع، شامل صعود صخره های بالای دریاست. آب دریا نقش نوعی تشک برای کاهش احتمال مصدومیت، هنگام لیز خوردن و سقوط ورزشکار را دارد.
§ صعود فری سولو (Free Solo Climbing): این نوع سولو، حقیقی ترین شکل صعود است، بالا رفتن از دیواره تنها با دست های خالی و پاهایتان. اما این روش بسیار خطرناک نیز هست، زیرا هر گونه ابزار، حتی به منظور ایمنی، کنار گذاشته می شود. از سوی دیگر، صعود فری سولو به طور قطع باعث فوران آدرنالین در فرد می شود و عطش هیجان را فرو می نشاند.
چرا صعود سولو؟!
معمولاً ممکن است افراد با آگاهی یافتن از شرایط صعود سولو، به دلیل خطرات موجود، سطح دشواری و بدترین شکل مصدومیت ها که امکان دارد در هنگام صعود برای سنگنورد رخ دهد، جسارت خود را از دست داده و دلسرد شوند. اما باز هم با این وجود، بسیاری از سنگنوردان در سرتاسر دنیا اقدام به این نوع صعود می کنند. چه دلایلی آن ها را به سمت این ورزش بی نهایت دشوار و افراط آمیز می کشاند؟
برخی از این دلایل عبارتند از:
ü صعود سولو به سنگنوردان آزادی مطلق می دهد و این امکان را برای آن ها فراهم می کند که همه چیز را تحت کنترل داشته باشند.
ü هیجانی که صعود سولو ایجاد می کند، مسرت بخش و اعتیاد آور است. برخی افراد حتی احساس در خطر بودن را دوست دارند، زیرا این حس آن ها را ترغیب می کند که از حد توانایی انسان فراتر روند و در عین حال عطش خود نسبت به شور و هیجان را سیراب نمایند. هیچ چیز به اندازه صعود سولو در برانگیختن اینگونه احساسات در سنگنورد موثر نیست.
ü صعود سولو کمکتان می کند که خود را بهتر بشناسید و از آنچه می توانید انجام دهید آگاهی یابید. این کار مشخص می کند که چقدر می توانید فراتر روید و تا چه اندازه می توانید بیشتر تلاش کنید تا حد و مرز معینی را بشکنید. این ورزش بهترین شکل ممکن برای هماهنگی یک سنگنورد با خود است: حرکات، افکار، و فراتر رفتن از حد و مرزهای معین.
صعود سولو مسلماً آسان نیست، زیرا نیازمند تلاش فوق العاده ای از طرف سنگنورد است. احتیاط و پیش بینی های لازم را برای هر چه کمتر کردن خطرات این نوع صعود به کار ببندید.
گردآوری و برگردان: سعید رشیدی نوین
منبع:www.abc-of-rockclimbing.com
