تماس با ما

!خوش آمدید

"به وبلاگ تیم سنگنوردی RockRovers خوش آمدید!"

• RockRovers اولین و تنها گروه منحصراْ سنگنوردی استان زنجان و اولین وبلاگ دو زبانه سنگنوردی در ایران است.

• اعضای این تیم متشکلند از:

1. فرشاد اسمعیل زاده
2. امین موذنی
3. علیرضا جرجیسی
4. سعید رشیدی نوین

• اکثر برنامه های گروه و مطالب این وبلاگ متمرکز بر سنگ نوردی است، هرچند کوهنوردی، یخ نوردی، غارنوردی، جنگل پیمایی و ... را نیز شامل می شود.

• RockRovers هیچ گونه وابستگی به هیئت کوهنوردی، فدراسیون و دیگر گروه ها نداشته و کاملاْ مستقل و آزاد عمل می کند.

• هدف از مطالب این وبلاگ، ارتقاء سطح آگاهی سنگنوردان و ارتباط و آگاهی از تازه های سنگنوردی جهان است و شامل بخش هایی چون: خبر داخلی،خبر خارجی،مطالب علمی،نقد و یررسی مسائل و همچنین گزارش برنامه و گالری عکس می باشد; که همه ی این موارد گامی است کوچک در جهت خدمت به نسل در حال انقراض سنگنوردان طبیعی کار در ایران (یا حداقل زنجان)!

• کلیه مطالب این وبلاگ به دو زبان فارسی(Farsi) و انگلیسی(English) درج خواهد شد.

• مطمئناْ نظرات، پیشنهادات و البته انتقادات سازنده شما همنوردان، ما را در انجام هر چه بهتر رسالتمان یاری خواهد کرد.

پایدار باشید!

نتایج مسابقات سنگنوردی بانوان

مسابقات سنگنوردی قهرمانی کشور (بانوان) در دو رشته بولدرینگ و سختی مسیر از ۲۸ مهر ماه تا ۱ آبان در سالن سنگنوردی قرارگاه پلور برگزار شد که در پایان نتایج زیر رقم خورد:

در رشته بولدرینگ که بدون رده بندی سنی و به صورت OPEN برگزار شد، نفرات زیر به ترتیب مقام اول تا سوم را به دست آوردند:

1. نسرین عبدالرحیمی (تهران)
2. نگار ورشوچی (همدان)
3. فرناز اسماعیل زاده (زنجان)

در رده بندی تیمی، استان های تهران، زنجان و کرمان به ترتیب اول تا سوم شدند.

در رشته سرطناب (سختی مسیر) نیز که در سه رده سنی برگزار گردید، نتایج زیر به دست آمد:

• نوجوانان:

1. فاطمه جعفری (کرمان)
2. سمیرا سهیلی (اصفهان)
3. فائزه یگانگی (چهار محال و بختیاری)

در رده بندی تیمی، استان های کرمان، اصفهان و چهارمحال و بختیاری به ترتیب اول تا سوم شدند.

• جوانان:

1. ارغوان صداقت کیش (گیلان)
2. سایه تجلی زاده (کرمان)
3. ملیحه بایلر (خراسان رضوی)

در رده بندی تیمی، استان های گیلان، کرمان و خراسان رضوی به ترتیب اول تا سوم شدند.

• بزرگسالان:

1. الناز رکابی (زنجان)
2. فاطمه سلیمانی (همدان)
3. فاطمه مقدادی (خراسان رضوی)

در رده بندی تیمی، استان های زنجان، تهران و خراسان رضوی به ترتیب اول تا سوم شدند.

... ما رفتیم

دوباره سلام،

الان که این پست رو می نویسم ساعت از دو بامداد یکم شهریور گذشته و من تا چند ساعت دیگه عازم خدمت سربازی میشم!!!

با این حساب این وبلاگ هم خود به خود تعطیل میشه، همه بچه ها به نوعی مشغولند و فعلاً فرصتی برای نوشتن نیست. هر چند که دوستی ها پا برجا است، اما فکر می کنم بعد از دو سال فعالیت، این وبلاگ هم به ایستگاه آخر رسیده باشه. شاید در فرصتی بهتر با وبلاگی بهتر برگردم.

از همه دوستانی که لطف کردند و برام نظر گذاشتن ممنونم و متاسفم که این اواخر حتی فرصت نکردم به وبشون سری بزنم یا پاسخی بنویسم.

با این حال، هنوز یک پست دیگه به دوستان بدهکارم و اونم گزارش صعود قله موستاق آتا ست. گزارش کامل شده، در اولین فرصت (مرخصی!)، به عنوان آخرین نوشته وبلاگ آپ می کنم.

تا بعد ...

اعزام تیم موستاق آتا

دوستان سلام،

همونطور که می دونید تیم هیات کوهنوردی زنجان، بعد از چند بار تعویق برنامه، بالاخره شنبه ۲۰ تیر ماه به قصد صعود قله 7546 متری موستاق آتا راهی کشور چین میشه، من هم افتخار دارم که عضوی از این تیم ۱۳ نفری باشم.

با این حساب وبلاگ RockRovers حدود یک ماه به روز نمیشه. در هفته های آینده شما می تونید اخبار مربوط به صعود تیم زنجان رو در سایت رسمی هیات کوهنوردی دنبال کنید:

http://zanjanmount.ir/

به امید دیدار دوباره

...پیر و جوان قهرمان

خبر اول:

صعود درجه (8a+ (5.13cd توسط دختر بچه ۱۲ ساله!

ژنجا کازبکوا Zhenja Kazbekova دختری ۱۲ساله، مسیر New Kenigsberg با درجه سختی (8a+(b یعنی معادل درجه 5.13cd یوسمیتی را در منطقه رد استون کشور اکراین صعود کرد! سال گذشته او اولین مسیر 5.13a خود را با نام “Vremja Ch” با موفقیت صعود کرده بود.

ژنجا دختر سریک کازبکو و ناتالیا پرلوا قهرمانان پیشین سنگنوردی جهان است، زوجی که سال های مابین 1992 تا 2007 در کوران رقابت های سنگنوردی حضوری موفق داشتند. ناتالیا دارنده یک مدال نقره و یک برنز در مسابقات جهانی بولدرینگ بوده و سریک نیز صاحب مدال نقره مسابقات سرعت شد و در سال 2005 به مقام چهارم بولدرینگ و هفتم سرطناب دست یافت. همچنین در سال 1999، او مقام دوم کاپ جهانی بولدرینگ را به دست آورد.

صعود مسیری با درجه سختی 5.13cd توسط نوجوانی ۱۲ ساله رکوردی جدید در سطح جهان محسوب می شود. پیش از این، شارلوت دوریف (Charlotte Durif) در دوازده سالگی مسیری با درجه 5.13a را صعود کرد و درست یک هفته قبل از اینکه ۱۴ ساله شود نیز اولین مسیرش با درجه 5.13c را به صورت آنسایت (دیداری)* با موفقیت پشت سر گذاشت.

..............................................................................................................................

خبر دوم:

پیرمرد ۸۶ ساله ۴۵۰ متر دیواره را با درجه 5a (معادل 5.6-5.7 یوسمیتی) صعود کرد!

مارسل رمی Marcel Remy متولد سال 1923 مسیر ۴۵۰ متری Miroir de l’Argentine را با درجه 5a در کشور سوئیس صعود کرد!

او تنها چند طول از مسیر که شامل قسمتی ۱۵ _ ۱۰ متری که نیاز به ابزارگذاری هم داشت را به صورت سرطناب صعود کرد، چرا که به تازگی دوران نقاهت پنج ماهه اش به دلایل پزشکی، پایان یافته است.

در سال 2007 وقتی مارسل دو مسیر با درجه سختی 5.9 را آنسایت کرده و مسیری دیگر با درجه 5.10c را در منطقه کالیمنوس به صورت رد پوینت (نقطه قرمز)* صعود کرد، به عنوان سنگنورد برتر سال در میان سنگنوردان بالای ۳۵ سال انتخاب شد.

حرف او روی قله این بود: " آرزو دارم برای سنگنوردی دوباره به کالیمنوس برگردم."

................................................................................................................................

پ.ن:

صعود آنسایت (On Sight) (دیداری): در این استیل، شخص بدون سقوط، مسیری را که قبلاً نه صعود کرده و نه از آن فرود آمده است و همینطور هیچکس را در حال صعود بر روی مسیر هم ندیده است، صعود می کند. به طور کلی، در این نوع صعود که به عنوان بهترین و ناب ترین استیل صعود مطرح است، شخص هیچ شناخت قبلی راجع به مسیر و علاوه بر آن هیچ اطلاعاتی در مورد گیره های آن ندارد.

صعود رد پوینت (Red Point) (نقطه قرمز): به معنی صعود بدون سقوط از یک مسیر است، با این حال تفاوت آن با صعود آنسایت در این نکته است که در این نوع صعود شخص قبلاً بر روی این مسیر تمرین کرده و اطلاعاتی از مسیر دارد. علاوه بر این، اگر شخص سقوط کرد باید همه ابزارهای کارگذاشته شده را جمع کند و مجدداً از نقطه شروع، صعود خود را پی بگیرد.

منبع: سایت تخصصی 8a.nu

ترجمه: فرشاد اسماعیل زاده

برای تطبیق و درک بهتر درجه بندی های بالا، شاید نیاز به جدول زیر داشته باشید. در این جدول سیستم های مرسوم درجه بندی مسیرهای سنگنوردی که نشان دهنده میزان سختی یک مسیر است، در کنار هم آورده شده است؛ با این توضیح که سیستم استاندارد درجه بندی از نظر اتحادیه بین المللی انجمن های کوهنوردی، سیستم UIAA است. اما این سیستم بیشتر در کشورهای اروپای مرکزی کاربرد دارد. در حال حاضر در بیشتر کشورها سیستم درجه بندی فرانسوی متداول شده، اما جالب تر اینکه در ایران نه سیستم UIAA و نه سیستم فرانسوی کاربرد دارد، بلکه درجه بندی مسیرهای سنگنوردی ایران بر اساس سیستم یوسمیتی آمریکا (YDS) بنا نهاده شده است!

جدول سیستم درجه بندی مسیرهای سنگنوردی:

!گزارش تصویری

طارم ـ ماسوله (مسیر نوکیان، تازه کند، اندره)

گروه کوهنوردی دماوند بروجرد

برای دیدن تصاویر بیشتر اینجا کلیک کنید!

! صعود با یک پا

یورکو کارمونا باراندیاران از 14 سالگی سنگنوردی را شروع کرد، اما در 16 سالگی در اثر یک حادثه یکی از پاهایش را از دست داد. با این حال بلافاصله که از بیمارستان مرخص شد، سنگنوردی را ادامه داد. در ابتدا از پای مصنوعی استفاده می کرد: " من صعودهای بلند زیادی انجام داده ام، اما حالا که به صعود ورزشی      (Sport Climbing) روی آورده ام، بهتر این است که با یک پا، فقط جامپ بزنم. "

یورکو تا به حال مسیر دِلفین Delphin در ناحیه رادلار با درجه سختی +7c (معادل 5.12d) و همچنین یک مسیر 7c دیگر (معادل 5.12c) را در منطقه کالیمنوس صعود کرده است! هر چند که پیمودن و فرود غار عظیم Grande به تنهایی برابر یک مسیر 5.13 برای او خواهد بود. خودش می گوید: "مشکلی نیست، راهش را پیدا کرده ام، باید ساعت ها تمرین جامپ کنم" !

منبع: سایت 8a.nu

برگردان به فارسی: فرشاد اسماعیل زاده

یادی از ساجده کشمیری

به یاد ساجده کشمیری، همنوردی که روحش بر بلندای دماوند به پرواز درآمد...

مسیر جنگلی آببرـ شفت، پاییز ۸۶

اعضای تیم اعزامی به موستاق آتا

1. فرشاد اسمعیل زاده
2. حسین مقدم
3. سعید کریمی
4. بهنام سلحشوری
5. فرزاد آرج
6. مجید پیری
7. محسن سعید زاده
8. ابوالفضل زمانی

• سه نفر آخر لیست، نفرات ذخیره تیم می باشند.

لطفاً نظر خود را با یا بدون ذکر نام، در مورد نفرات منتخب و ترتیب آن بنویسید.

اردوی ششم انتخابی موستاق آتا _ دماوند، جبهه جنوبی

اردوی ششم انتخابی موستاق آتا _ دماوند، جبهه جنوبی

اردوی الوند که تمام شد همه منتظر اعلام نتایج بودند و کار را تمام شده فرض می کردند. اما امروز بیست و دوم اردیبهشت ماه، کمتر از 10 روز از اردوی الوند گذشته که دوباره باید سوار بر مینی بوس به اردویی دیگر برویم. دماوند، باز هم مسیر جنوبی...

احساس می کنم این مسیر برایم کسل کننده شده است. این بار دفعه ی هفتم است که دماوند را از مسیر جنوبی صعود خواهم کرد. اما چاره ای نیست، اردو است، اردوی انتخابی!...

یرزی کوکوچکا

يرزی كوكوچكا

يرزی کوکوچکای لهستانی (Jerzy Kukuczka) از برجسته ترین کوهنوردان جهان به شمار می رود. او دومین انسان تاریخ است که توانسته بام هیمالیا را زیر پا بگذارد. بام هیمالیا مشتمل بر چهارده قله از بلندترین قلل جهان با ارتفاعی بیش از 8000 متر است که به ترتیب عبارتند از اورست، کی2، کانگچن جونگا، لوتسه، ماکالو، چو اویو، دائولاگیری، ماناسلو، نانگا پاربات، آناپورنا، گاشربروم 1، برود پیک، گاشربروم 2 و شيشا پانگما.

برای فتح بام هیمالیا که در منطقه مرگ، بالاتر از 8000- 7500 متر واقع است، دو کوهنورد با هم به رقابت پرداختند، رینولد مسنر و يرزی کوکوچکا. اما وقتی مسنر در 1979 پنجمین قله هشت هزاری اش را فتح کرد، کوکوچکا تازه داشت ماجراجویی هیمالیایی خودش را آغاز می کرد.

يرزی کوکوچکا 11 قله از قله های "بام هیمالیا" را با گشايش مسیرهای جدید فتح کرد که چهار تای آنها صعودهای زمستانی بودند. وی در سال 1976 رهسپار نخستین برنامه اش در هندوکش شد (کو هه تز، 7015 متر). یک سال بعد با اولین شکستش در هیمالیا مواجه شد و نتوانست قله کوه عريان (نانگا پاربات) را فتح کند. در سال 1980 قله اورست را زیر پا گذاشت، سال بعد صعودی انفرادی به ماکالو را با موفقیت به انجام رساند و در سال 1982 توانست برود پیک را فتح کند. هنگامی که در سال 1983 گاشربروم 1 و 2 را صعود کرد، رینولد مسنر قصد خود را مبنی بر فتح تمامي 14 قله اعلام نمود. مسنر تا آن موقع بر 9 قله بالای 8000 متر قدم گذاشته بود. يرزی کوکوچکا به این رقابت پیوست. در سال 1985، کوهنورد لهستانی سه قله دائولاگیری، چو اویو و نانگا پاربات و سال بعد کانگچن جونگا، کی 2، و ماناسلو را فتح کرد. پایین قله ماناسلو بود که کوکوچکا با خبر شد که مسنر ماکالو و لوتسه را صعود کرده و در نتیجه دوئل فتح بام هیمالیا را به پایان برده است. اين رقابت براي آن ها پايان يافته بود. يرزی کوکوچکا طی تلگرافی به کوهنورد ایتالیایی تبریک گفت و صعود دو قله آخر باقیمانده از بام، یعنی آناپورنا و شیشا پانگما را به سال بعد موكول كرد.

وی در حال گشايش مسير در ديواره صعود نشده جنوبی لوتسه سقوط كرد و در گذشت و دوستانش او را در شکاف یک یخچال دفن نمودند. او انسانی بسیار متدین و مذهبی بود و دعاهایش همواره با کوهنوردی پیوند داشت، مانند  "پروردگارا، ما را از مرگ در دره ها محفوظ بدار"

منبع: http://www.poland.gov.pl

گردآوری و برگردان: سعيد رشيدی نوين

اردوي پنجم انتخابي هيماليا_ منطقه الوند همدان

اردوي پنجم انتخابي هيمالياي استان زنجان

منطقه الوند همدان

دوباره اردو و تست و دوباره همت و تلاش. اصلاً به قول ابوالفضل عادت كرده ايم در اردو باشيم... اما اين اردو كمي متفاوت خواهد بود.  طبق گفته برگزاركنندگان، اين اردو حكم اردوي انتخابي آخر را دارد و تقريباً تيم بسته خواهد شد و نفرات اعزامي مشخص مي شوند. از طرفي مربي و تستر ميزبان، آقاي جلال چشمه قصاباني از هيماليانوردان شاخص كشور است و نمي دانيم چه نقشه اي برايمان دارد. حتي مسير حركت و مسافت نيز نامشخص است. فقط گفته اند: كوهنوردي دشوار و استقامتي!...

گزارش چهارمین اردوی انتخابی هیمالیانوردی استان زنجان_ دارآباد

آخرین دقایق نوزدهمین روز از سال جدید است. تا به حال این تعداد کوهنورد آشنا را در ترمینال ندیده بودم. این بار به جای جمع شدن جلوی دفتر هیئت کوهنوردی، نفرات به اینجا آمده اند تا اولین اردوی سال جدید و در مجموع چهارمین (یا به قولی پنجمین!) مرحله انتخابی را پشت سر بگذارند.

! توصیه هایی برای سال نو

توصیه هایی برای سال نو (البته حالا دیگه زیادم نو نیست)...

۱.  مواظب باشید تو دردسر نیفتید!

۲.  به اهداف بلندتر بیندیشید!

۳.  روی کاراتون تمرکز کنید!

۴. برای حفظ سلامتی ورزش رو فراموش نکنید!

۵.  در کارهای گروهی شرکت کنید!

۶. به دوستان مورد اعتماد تکیه کنید تا هوای شمارو داشته باشند!

۷. برای روز مبادا چیزی نگه دارید!

۸.  به اندازه کافی استراحت کنید و آسوده خاطر باشید!

۹. لبخند زدن رو فراموش نکنید!

۱۰. اردوی این هفته رو هم فراموش نکنید!!!

به این میگن تلفیق هنری دو تا پست بی ربط به هم...

!نوروزتان پیروز

 بهاران خجسته  

گزارش جشنواره يخ‌نوردي رودبار قصران - بهمن ۸۷

آخر ساله، داشتم گزارش برنامه ها رو مرور می کردم دیدم که گزارش جشنواره یخنوردی رو پست نکردم. بیشتر از یک ماه از برگزاری جشنواره گذشته و شاید دیگه خوندنش چندان لطفی نداشته باشه، حالا... اینو داشته باشین، سال جدید با چند تا ترجمه آپ می کنم.

گزارش جشنواره يخ‌نوردي رودبار قصران- بهمن ۸۷

برای خوندن گزارش و دیدن عکسای جشنواره کلیک کنید...

زمستانی دماوند _ صعود مسیر شمالی و بازگشت از مسیر جنوبی

ستیزی زمستانه بر بام ایران

گذر از مسیر شمالی به جنوبی

یکشنبه ۴ اسفند ۸۷ _ جلسه هیات کوهنوردی

باز هم صعود، باز هم زمستانی، باز هم دماوند... و این بار کاری جدید و برای ما شاید، دور از ذهن: “گذر از جبهه شمالی و بازگشت از مسیر جنوبی”

صعود مسیر شمالی جزو برنامه صعودهای شش ماهه هیئت کوهنوردی است. شناسایی مسیر در پاییز انجام گرفته که شرایط جوی اجازه صعود تا قله را به تیم نمی دهد. راهنمایی های لازم در جلسه هیات ارائه می شود، وضعیت هوای روزهای آینده را از سایت های اینترنتی گرفته و حالا نوبت اعلام آمادگی نفرات است.

یکی پایش آسیب دیده، دیگری هنوز خستگی تست ها و اردوهای هیمالیانوردی از تنش بیرون نرفته، آن یکی چندان رغبتی به اجرا ندارد و نفر دیگر هم مشکل مرخصی شغلی دامنگیرش شده است. با این اوصاف مردد هستم که برنامه موفق خواهد بود یا نه. اما سعید (کریمی) از همه مشتاق تر است و دیگر دوستان را ترغیب می کند. سرپرستی برنامه را به عهده می گیرد و سر آخر تیم چهار نفره ما، متشکل از سعید کریمی، ابوالفضل زمانی، امین موذنی و فرشاد اسماعیل زاده به قصد صعود مسیر شمالی دماوند و بازگشت از جبهه جنوبی، کوله بار خود را می بندد...

گرامیداشت پنجمین سالگرد پرواز حسن زرافشان

...خداحافظ مهران

پاییز ۸۱ مسابقات سنگنوردی جام گروه ها ـ همدان

توی خوابگاه با بچه های کرج آبم تو یه جوب نمیره، با عصبانیت از اتاق می زنم بیرون، توی راهرو لهجه آشنای همشهری هام توجه منو جلب میکنه. بچه های بروجرد ۶،۷ نفری هستن. مثل همه بروجردی های دیگه در حال شوخی و خنده، وارد جمع صمیمی شون میشم و تا نزدیک صبح با اونا می مونم. با دوتاشون بیشتر از بقیه صمیمی میشم: مهران برنجی و مجید کحالیان. هر دو از سنگنوردای خوب تیمشون هستن.

بهار ۸۳ ـ بیستون

با آقای نجاریان و بچه های گروه اورست تعطیلات نوروز رو اومدیم بیستون، اما هوا خرابه و بارون همه رو زیر سقف فرهاد تراش جمع کرده. تازه رسیدیم. زیر کلاهک جوانی خوش استیل با اندامی کشیده و موهای بلند رکاب میزنه، به نظر آشنا میرسه، پایین که میاد می شناسمش: مهران برنجی! با آقای محمدی از مربیان بروجردی اومدن. دوباره دور همیم، شماره رد و بدل می کنیم و قول میدم وقتی اومدم بروجرد برم دیدنش...

بعد از اون دیگه ندیدمش. چند باری که بروجرد رفتم اونقدر سرم شلوغ بود که فرصت نمیشد. فقط از دور از طریق یکی از دوستان مشترک (احسان زمان) خبرایی ازش می گرفتم. می دونستم هنوز فعاله و خوب کار میکنه. به خودم قول دادم بهار آینده برم و با هم یه برنامه سنگنوردی اجرا کنیم.

زمستان ۸۷ ـ جشنواره یخنوردی ـ رودبار قصران

توی تهران وقتی با اون کوله بزرگ از مترو پیاده میشم چند نفر مثل خودم با کوله پشتی می بینم، حدس می زنم اونا هم برای جشنواره اومده باشن. بله! اولین کسانی که می بینم بروجردی اند، با تیمی پر تعداد. چهره یکیشون خیلی آشناست، من اونو به جا نمیارم اما اون منو میشناسه: مجید کحالیان! شش ساله که ندیدمش...

با هم خوش و بش می کنیم، سراغ مهران رو می گیرم، میگه همچنان کوهنوردی میکنه. دو روز اول جشنواره با همیم، خوش میگذره. باز هم شماره تلفن و ایمیل و آدرسه که دست به دست میشه…

.

.

.

روز سوم اما مجید چشاش سرخه سرخه. انگار سعی میکنه یه چیزی رو پنهون کنه، کم حرفه. فکر می کنم شاید از کم خوابی این چند روز باشه. با خودم میگم بعد ناهار میرم پیشش...

از صعود آبشار یخی که بر میگردیم، از حسین بلند اختر مربی جشنواره دعوت می کنیم سر سفره مون بشینه. درباره موضوعات مختلف حرف می زنیم. یکدفعه میگه: خبر دارین تو علم کوه تیم تهرانی ها رو بهمن زده؟ یه نفرشون بروجردی بوده که کشته شده...

رنگم میپره. - بروجردی؟ اسمش چی بوده؟

- مهران، مهران برنجی...

- مهران؟!

- آره...

یاد سرخی چشای مجید می افتم. دیگه نمی تونم چیزی بپرسم. احساس می کنم یه چیزی تو گلوم سنگینی می کنه...

عکس از: وبلاگ آرام کوه

روحش شاد 

نتایج و امتیازات اردوی سوم هیمالیانوردی استان زنجان _ دماوند جنوبی

لازم به ذکر است اردوی چهارم، جمعه آینده (۲ اسفند) طی یک برنامه یک روزه فشرده و فنی اجرا خواهد شد.

http://www.zanjanmount.ir/Natayej.html

Dry Tooling

پس از چند هفته تمرین درای تولینگ بر روی گیره های داخل سالن، تصمیم می گیریم صعود با تبریخ و کرامپون را بر روی سنگ های طبیعی امتحان کنیم. دو جفت تبر یخ (یک جفت هفت گوهر و یک جفت هم Stubai اتریشی) و دو جفت هم کرامپون (یک جفت Stubai و یک جفت Camp) برمی داریم و با اضافه کردن کلاه کاسکت و طناب و... به طرف آیی قیه سی در شمال زنجان حرکت می کنیم. امین موذنی، سعید کریمی، اشکان علی محمدی و من.

با خوردن صبحانه زیر کلاهک حامد، در هوایی آفتابی و مطلوب آماده صعود می شویم. ساعت ۱۰ صبح است، جمعه ۱۸ بهمن ۸۷. امین کارگاهی برقرار می کند و مسیر سمت چپ کلاهک که شیبی تقریباً خفته دارد را امتحان می کنیم. قبلاً هم همین مسیر را صعود کرده بودیم ، اما بدون کرامپون و فقط با تبر یخ.

به تجربه متوجه می شویم که تبر یخ های هفت گوهر روی سنگ بهتر کار می دهد، در حالیکه با Stubai چند بار لیز می خوریم. هر چند که در واقع هیچ کدام این تبریخ ها مخصوص صعود درای تولینگ نیست. هر کدام یک بار صعود می کنیم. سعید که دستکش نپوشیده، حین صعود دستش روی سنگ کشیده می شود و امین مشغول پانسمان کردن.

کارگاه را جمع می کنیم. ساعت ۱۲ ظهر است. قرار بود تا ظهر برگردیم، اما مثل اینکه اشتیاق صعود اجازه برگشتن نمی دهد. بالای مسیر حامد می روم و از کارگاه زنجیری مسیر فرود می آیم و مسیر دیگری را برای صعود قرقره آماده می کنم.

یک صعود دیگر سهم هر کداممان است، البته در مسیری سخت تر. هیچکداممان نمی توانیم تا انتها صعود کنیم. ساعت ۲ بعد از ظهر است. طناب را جمع می کنیم و بر می گردیم.

چند تا عکس دیگه

صعود زمستانی توچال

هفته آینده دومین مرحله ی اردوهای هیمالیانوردی استان اجرا خواهد شد، پس به همراه سعید (کریمی) تصمیم گرفتیم برای آمادگی بیشتر قبل از دماوند، صعودی به توچال داشته باشیم. مهرداد (وزیری) هم با ما همراه شد و پنج شنبه سوم بهمن ماه ساعت ۱۰:۴۵ شب با قطار عازم تهران شدیم. با اتوبوس خود را به ولیعصر رسانده و از آن جا با یک تاکسی تا دربند بالا رفتیم. در تاریکی هوا به طرف پناهگاه شیرپلا صعود کرده و دو ساعت بعد به پناهگاه رسیدیم. شب گذشته برف تازه باریده و همه جا را سفید پوش کرده بود. برای صرف صبحانه وارد شیرپلا شدیم. مثل همیشه شلوغ بود. همه جور کوهنوردی آمده بود. یکی با پوشاک مخصوص صعودهای هشت هزاری و دیگری با کفش اسپورتکس و شلوارک!

آماده صعود شده بودیم که فرزاد (آرج) هم خودش را رساند. ۹:۲۰ صعود را آغاز کردیم. کمی بعد من و سعید تصمیم گرفتیم سرعتمان را افزایش دهیم. ۱۰:۴۵ جانپناه امیری بودیم. نیم ساعتی منتظر فرزاد و مهرداد شدیم، اما از آن ها خبری نشد. ۱۱:۱۵ صعودمان را به طرف قله ادامه دادیم. هوا که تا این لحظه نیمه آفتابی بود، ابری شد و مه غلیظ منطقه را در برگرفت. میله های فلزی علامت مسیر کمک خوبی بود، ضمن اینکه سرتاسر مسیر پر از کوهنوردانی بود که در حال صعود و یا برگشت از قله بودند. در میانه راه به نفرات تیم استان تهران برخوردم که در اردوی آمادگی گاشربروم ۱ و ۲ به سر می بردند. نزدیک قله باد شدیدتر شد، همراه با مه ای غلیظ که اجازه دیدن دماوند را نداد.

کمتر از یک ساعت و نیم بعد به قله رسیدم. نیم ساعت بعد هم سعید آمد. چیزی خوردیم و منتظر بچه ها شدیم، اما خبری نشد. به طرف امیری به راه افتادم. یک ربع بیشتر از فرودم نگذشته بود که مهرداد و فرزاد را دیدم که بالا می آمدند. ظاهراً مهرداد حال خوشی نداشته و تصمیم گرفته اند آرام صعود کنند. ناهار را داخل جانپناه قله خورده، عکسی به یادگار گرفتیم و به طرف ایستگاه ۷ تله کابین فرود آمدیم. در ایستگاه ۵ به دلیل ازدحام جمعیت، نزدیک به دو ساعت در صف طویل تله کابین معطل شدیم و بالاخره خود را به ولنجک، تجریش و آزادی رساندیم. ساعت ۷ عصر با اولین اتوبوس راهی زنجان شده و برنامه را (از زنجان به زنجان) در زمانی حدود ۲۴ ساعت به اتمام رساندیم.

نفرات شرکت کننده:

۱. سعید کریمی (سرپرست)

۲. مهرداد وزیری

۳. فرزاد آرج

۴. فرشاد اسمعیل زاده

(صعود زمستانی دماوند (جنوبی

برنامه بدون هیچ پیش بینی اجرا شد. شنبه صبح که نه، ظهر بیدار می شوم و به این فکر می افتم که چند روز تعطیلی را کجا برویم. با امین (موذنی) تماس می گیرم، پیشنهاد صعود دماوند (جنوبی) را می کند. قبلاً در مورد دماوند با هم صحبت کرده بودیم، اما نه به شکل خیلی جدی. قبل از برنامه حتی یک بار هم همدیگر را ندیدیم. همه چیز با یک تماس و رد و بدل شدن چند اس ام اس مرتب می شود. بعد از این سال ها آنقدر با هم هماهنگ شده ایم که هر یک می دانیم چه چیزی بیاوریم و چه چیز را دیگری می آورد. بعد از ظهر امین سر کار است و من برای خرید مواد غذایی بیرون می روم، شب هم برای پرسیدن چند سوال و گرفتن راهنمایی به منزل آقای نجاریان می روم و البته با کوله ای پر از وسایل برمی گردم...

!باز اومدم

سلام،

مدت زیادی نبودم. نه اینکه وقت نداشته باشم، نه. اما سر و سامان دادن به این وبلاگ و به روز کردن بخش های مختلفش به فارسی و انگلیسی تو حوصله م نبود. تو این مدت سعی کردم بیشتر بخونم و یاد بگیرم تا اینکه بنویسم. تلاش کردم بیشتر برنامه برم و خودم رو بالاتر بکشم.

اما از طرفی دوست ندارم به این زودی نوشتن رو کنار بذارم. به همین خاطر در اولین قدم تصمیم گرفتم بخش انگلیسی رو فعلاً کنسل کنم. حتی اگه مجبور شم چهره ماه و نیش خبر رو، و توانم رو صرف پست های اصلی می کنم. از این به بعد سعی می کنم هفته ای یک بار رو حتماً آپ کنم.

یکی دو روز دیگه با گزارش صعود زمستانی دماوند به روز میشم.

تا اون موقع می تونید آلبوم صعودها رو توی فوتوبلاگ ببینید:

http://www.photoblog.com/rockrovers

دماوند

گزارش صعود سراسری دماوند جنوبی (با تاخیر...)

! بخونید

http://dadadagh.blogfa.com

(گزارش صعود علم کوه (دیواره مسیر لهستان 52 و گرده آلمانها

راستش مردد بودم که این پست رو بذارم یا نه. شاید نوشتن گزارش برنامه بعد از بیشتر از یک ماه زیاد جالب نباشه. از علم کوه که اومدم، برنامه دماوند داشتیم و بعدشم یه مسافرت پیش اومد. این دو هفته آخرم مقصر امین بود که ما رو معطل دو صفحه تایپ کردنش کرد!

اما تصمیم گرفتم بنویسم. به هر حال "دیر نوشتن بهتر از هرگز ننوشتنه!"

                                        برای خوندن گزارش کامل برنامه و دیدن عکسا اینجا کلیک کنید!

!تبریک

سه نفر از اعضای گروه آرامدلان زنجان (میثم آرامیده، شهرام عیوضی، حمیدرضا منتجبی) پس از ۱۳ روز تلاش، موفق شدند در صعودی مستقل تراورس دماوند به علم کوه را تکمیل کنند.

دوستان خوبم، میثم عزیز، شهرام دوست داشتنی، حمید پرانگیزه؛ فعالیت های کم نظیرتان در کوهنوردی کمرنگ این شهر، انگیزه ها را دو چندان می کند. گامهایتان استوار و آسمان دلتان آبی باد.

 تبریک صمیمانه RockRovers را پذیرا باشید!

زردکوه بختیاری

صعود تیم امداد و نجات کوهستان سازمان هلال احمر زنجان به قله زردکوه بختیاری

صعود قلل زردکوه بختیاری از جمله برنامه های هلال احمر به منظور آمادگی هر چه بیشتر اعضای این سازمان بود که این صعود با شرکت ۱۵ استان و به میزبانی استان چهار محال و بختیاری در روز ۹ و ۱۰ مرداد ماه برگزار شد.

 سه شنبه ۸/۵/۸۷

ساعت ۶:۳۰ صبح، ۴ نفر به همراه یک راننده با یک دستگاه نیسان پیکاپ از زنجان به سمت استان چهار محال و بختیاری و شهرستان کوهرنگ حرکت می کنیم. ساعت ۱۱ با توقف در بروجرد و صرف ناهار استراحتی کرده و با طی مسافتی دیگر، ساعت از ۵ گذشته که خود را به بخش چلگرد از توابع شهرستان کوهرنگ می رسانیم و وارد دبیرستانی شبانه روزی که محل برگزاری این همایش و اسکان تیم هاست، می شویم. پس از ثبت نام و پذیرش و با رسیدن دیگر تیم ها از ۱۵ استان کشور، برنامه صعود تشریح شده و مسئولین با معرفی یکدیگر راجع به شرایط اقلیمی منطقه توضیحاتی ارائه می کنند.

 چهارشنبه ۹/۵/۸۷

ساعت ۷ صبح به راه می افتیم و با خودرو بیشتر از ۱ ساعت جاده ای خاکی را طی می کنیم تا به محل شروع کوهپیمایی برسیم.  مناظر زیبا با دیدن عشایر منطقه زیباتر به نظر می رسند. به لاسوز (به معنی دره سبز) با ارتفاع ۲۵۴۰ متر که می رسیم، از ماشین پیاده شده و با تعدادی بیش از ۷۰ نفر به طرف محل برپایی کمپ حرکت می کنیم. ساعت ۱۲ به منطقه ای با ارتفاع ۳۲۵۰ متر می رسیم که رودی از برف های آب شده ارتفاعات در آنجا جاری است.

چادرها را برپا کرده و با صرف ناهار به استراحت می پردازیم. ساعت ۳ بعد از ظهر آماده بیرون چادر هستیم و در هوایی مطلوب راه قله را در پیش می گیریم. پس از تقریباً ۲ ساعت کوهپیمایی سبک به قله صخره ای "آب سفید" از مجموعه قلل زردکوه در خطه زاگرس می رسیم که سرپرستان میزبان ارتفاع آن را ۴۰۵۰ متر اعلام می کنند؛ هر چند دستگاه GPS چیزی بالاتر از ۳۷۷۶ متر نشان نمی دهد. از روی قله، دیگر قلل زردکوه مثل دو زرنه، کولونچی، هفت تنان و بلندترینشان شاه شهیدان با ارتفاع ۴۲۲۱ متر به چشم می خورند. با توقفی کوتاه بر روی قله به سمت چادرها سرازیر می شویم و شب را همان جا به صبح می رسانیم.

پنج شنبه ۱۰/۵/۸۷

ساعت ۶ صبح بیدار می شویم و بعد از صبحانه از دره ای جدای از مسیر صعود (دره آب سفید) راه برگشت را پیش می گیریم. دره ای زیبا با برف ها و یخچال هایی بازمانده از زمستان و همچنین رودخانه،تنگه و آبشاری زیبا که با وجود طولانی تر کردن مسیر، ارزش دیدن آن همه زیبایی را دارد.

روز از نیمه گذشته که خود را به ماشین ها رسانده و به سمت چلگرد به راه می افتیم. با اسکان در کنار چشمه و پارک گردشگری منطقه، مراسم اختتامیه مختصری برگزار شده و با صرف ناهار و اهدا لوح به هر تیم، راه بازگشت را در پیش می گیریم.

اعضای شرکت کننده در صعود:

• مهدی نظری
• بهروز قهرمانی
• امین موذنی
• فرشاد اسمعیل زاده (سرپرست)

چند عکس دیگر!

برودپیک زیر پای کارگران ایرانی

تیم اعزامی هیئت کارگران کشور بعد از حدود یک ماه و نیم تلاش، موفق به فتح قله ۸۰۴۷ متری برودپیک در کشور پاکستان شد.

به نقل از حسن نجاریان سرپرست تیم اعزامی، چهار نفر از اعضای این تیم پس از یک دوره عقب نشینی و پشت سر گذاشتن هوای نامساعد موفق شدند بر روی این قله ۸۰۰۰ متری بایستند.

علاوه بر تیم هیئت کارگران، تیم های هیئت کوهنوردی تهران و اراک هم در منطقه حضور داشتند که اولی موفق به فتح قله و دومی ناچار به بازگشت به علت هوای نامساعد و اتمام مجوز صعود شد.

RockRovers این موفقیت ارزشمند را به همه ی این عزیزان تبریک میگوید!  

المپیاد سنگنوردی_زنجان ZNCO

همونطور که می دونید مسابقات سنگنوردی دومین دوره المپیاد ورزشی ایرانیان در بخش دختران و پسران در دو رده جوانان و امید و در دو رشته سختی مسیر و سرعت از تاریخ ۵ تا ۱۹ مرداد در زنجان برگزار میشه!

RockRovers فعلاْ و تا پایان مسابقات اخبار و نتایج کامل این رقابت ها رو اینجا پوشش میده:

http://znco.blogfa.com

سبلان، عروس کوه های ایران

سبلان، عروس کوه های ایران

دیواره گلجیک

این هفته برنامه گروه آرامدلان تمرین بر روی دیواره گلجیک بود. عصر پنج شنبه با آن ها همراه می شوم و به سمت دیواره گلجیک با ارتفاعی بیش از ۱۵۰ متر در ۵۵ کیلومتری جنوب غربی زنجان حرکت می کنیم.

(نتایج مسابقات سنگنوردی دانشجویان دانشگاههای دولتی (جام افضلی پور _ کرمان

مسابقات سنگنوردی دانشجویان کشور تحت عنوان جام افضلی پور ۸ تا ۱۰ خرداد در سالن اختصاصی سنگنوردی کرمان برگزار شد.

این رقابت ها که در سه رشته بولدرینگ، سرعت و سختی مسیر دنبال می شد، با معرفی نفرات اول تا سوم هر رشته به پایان رسید.

در رشته بولدرینگ ۲۶ سنگنورد در مرحله اول کار خود را آغاز کردند که از این تعداد ۲۰ نفر راهی مرحله دوم شدند.

 با صعود بر روی چهار مسیر دیگر، ۶ نفر برتر این مرحله به فینال راه پیدا کردند که در پایان نتایج زیر رقم خورد:

1. محمد جعفری (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
2. حسین یزداندوست (دانشگاه بوعلی همدان)
3. پیام جعفری (دانشگاه تربیت معلم تهران)
4. فرشاد اسمعیل زاده (دانشگاه زنجان)
5. منصور آقایی (دانشگاه تبریز)
6. حمید رضا یوشی (دانشگاه علمی-کاربردی تهران)

صبح روز ۹ خرداد مسابقات رشته سرعت آغاز شد که نسبت به دیگر رشته ها استقبال کمتری از آن شده بود و در پایان سنگنوردان کرمانی مقام های اول تا چهارم را به خود اختصاص دادند:

1. محمد جعفری (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
2. آرش حسن زعیم (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
3. روح الله عباس زاده (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
4. شایان اسفراینی (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
5. سینا شهبازی (دانشگاه تربیت معلم تهران)
6. محمد رضا سمیعی (دانشگاه سمنان)

بعدازظهر همان روز مرحله اول رشته سختی مسیر با شرکت ۴۱ سنگنورد شروع شد و با صعود بر روی مسیری با درجه سختی  5.11b ، از این تعداد ۲۶ نفر به مرحله بعد راه پیدا کردند.

در مرحله نیمه نهایی، با رقابت بر روی مسیر 5.12bc ، نفرات برتر (۸ نفر) جواز حضور در فینال رقابت ها را به دست آوردند.

بعداز ظهر روز جمعه ۱۰/۳/۸۷ فینال مسابقات با درجه سختی 5.12d برگزار شد و باز هم محمد جعفری از کرمان مقام اول را به خود اختصاص داد:

1. محمد جعفری (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
2. حسین یزداندوست (دانشگاه بوعلی همدان)
3. پیام جعفری (دانشگاه تربیت معلم تهران)
4. منصور آقایی (دانشگاه تبریز)
5. فرشاد اسمعیل زاده (دانشگاه زنجان)
6. سینا شهبازی (دانشگاه تربیت معلم تهران)
7. روح الله عباس زاده (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
8. حمید رضا یوشی (دانشگاه علمی-کاربردی تهران)-(انصراف)

در حاشیه:

• رقابت ها در رشته بولدرینگ از سطح بالایی برخوردار بود، اما در سرعت و سختی مسیر چنین چیزی به نظر نمی رسید.
• به جز مرحله فینال سختی مسیر (روز آخر)، در بقیه روزها هیچیک از مسئولین دانشگاه کرمان و یا تربیت بدنی در سالن مسابقات حضور نداشتند.
• وضعیت تغذیه و مخصوصاً خوابگاه در طول مسابقات به هیچ وجه راضی کننده نبود.
• فاصله بین نفرات اول و بقیه دانشجوها بسیار زیاد بود؛ به طوری که چند نفر اول در حد تیم ملی ظاهر شدند و این در حالی بود که بسیاری از دانشجویان (مثل دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان) قبلاً دیواره سنگنوردی را لمس هم نکرده بودند؛ که این خود نشانه تقسیم ناعادلانه امکانات بود.
• از نکات مثبت این دوره از مسابقات، زمانبندی دقیق و اجرای مناسب مراحل، طبق برنامه تعیین شده و وقت مقرر بود که تا به حال کمتر شاهد آن بوده ایم.

 عکس ها از: علیرضا جرجیسی ـ مسعود قلعه ای

۳۶ عکس دیگر از مسابقات

2 گزارش تصویری

زنجان-ماسوله (مسیر اندره)

روز اول:

زنجان تا طارم (روستای دَرام): ۲ساعت (با ماشین) (مسیر آسفالت)

درام تا پل روستای نوکیان: ۲۰ دقیقه (با ماشین) (مسیر خاکی)

پل نوکیان (شروع پیاده روی) تا روستای تازه کند: ۲ ساعت

تازه کند تا روستای اندره (محل شب مانی): ۳ ساعت

روز دوم:

اندره تا گردنه جاده خاکی: ۱ ساعت

بالای گردنه تا ماسوله: ۲ ساعت و نیم

برای دیدن تصاویر بیشتر اینجا کلیک کنید!

! گزارش تصویری

زنجان-ماسوله (مسیر هزار پله)

روز اول:

زنجان تا طارم (روستای دَرام): ۲ ساعت (با ماشین) (مسیر آسفالت)

درام تا سبزه میدان: ۱۵ دقیقه (با ماشین) (مسیر خاکی)

سبزه میدان (شروع پیاده روی) تا روستای سیاو: ۴ ساعت و نیم

سیاو تا کلبه های ییلاقی (محل شب مانی): ۳ ساعت

روز دوم:

مسیر جنگلی تا ماسوله: ۴ ساعت

برای دیدن تصاویر بیشتر اینجا کلیک کنید!

!افشین جان تسلیت

متاسفانه باخبر شدیم دوست و همنورد عزیزمان آقای افشین ابراهیمی جم در غم از دست دادن پدر به سوگ نشسته اند. ضمن عرض تسلیت، شادی روح آن بزرگوار و سلامت بازماندگان را از درگاه ایزد یکتا آرزومندیم

!!! صعود با پای برهنه

چند وقت قبل دیو مک لیود (Dave McLeod) ادعا کرد که اولین صعود سولوی مسیر Darwin Dixit با درجه 8c (یا همان 5.14b) را در مارگالف اسپانیا انجام داده. پنج روز پیش "دنی آندرادا" همان مسیر را با پای برهنه صعود کرد!

دنی معتقد است که این مسیر به علت شرایط فیزیکی(جنس سنگ) و ارتفاع کوتاهش برای چنین روش صعودی عالیست.

کریس شارما به خاطر صعود مسیرهای دشوار با پای برهنه مشهور است و حالا دنی هم به این جرگه پیوسته است. آیا این رشته جدیدی خواهد شد؟ این صعود چند امتیاز اضافه در رنکینگ سنگنوردان خواهد داشت؟!

منبع: 8a.nu

Campus Boarding

با نوشتن بیوگرافی ولفگانگ گولیچ، بعضی از دوستان در مورد تمرین ابداعی گولیچ بر روی Campus Board سوال کرده بودند.

این تخته چوبی که گولیچ از اون برای تقویت انگشتان قبل از صعود مسیر Action Directe با درجه 5.14d استفاده می کرد، فوق العاده ساده ست و هر کسی می تونه برای تمرین توی خونه یکیشو بسازه. تصاویر زیر می تونه کمکتون کنه:

ولفگانگ گولیچ

           "در سنگنوردی به نظر می رسد کمال هماهنگی بین جسم و ذهن برقرار شده است."

ولفگانگ گولیچ در بین سنگنوردان به عنوان یک اسطوره شناخته می شود، حتی برای آن هایی که خطرات این رشته ورزشی را به عنوان بخشی از وجودش پذیرفته اند. توانایی او در عبور از موانعی که دیگران را متوقف می کرد، چه واقعی و چه ذهنی، به زندگی کوتاهش درخششی بی نظیر می داد که او را از بقیه متمایز می کرد. علاوه بر صعود صخره های عمودی و دشوار اروپا، استرالیا، آمریکا و آسیا، گولیچ در رده بندی جامعه سنگنوردی هم بالا رفت تا تبدیل به یکی از بهترین قهرمانان تاریخ این رشته شود.

بزرگترین میراث گولیچ صدها مسیری بود که او گشود. دیگران هم توانستند ردپایش را دنبال کنند و چیزهایی که او دیده بود ببینند، اما گولیچ همیشه اولین بود. هرچند که آرزوی او نه اول بودن، بلکه مبارزه با صخره های فتح نشده بود:

"اگر بخواهیم جذابیت صعود اسپورت را توضیح دهیم، دیدگاه سنتی ورزش که آن را در قالب اصطلاحات ورزشی محض و عملکرد ورزشی به عنوان پدیده ای مجزا توصیف می کند کافی نیست، در عوض ارزش خاص سنگنوردی جنبه ماجراجویی و شیوه زندگی در آن است. اولین اصل، عملکرد بدون تعهد در این ورزش است: خود سنگنورد تعیین می کند که چطور، چه وقت و کجا فعالیتش را انجام دهد. تنها محدودیت پذیرفته شده، قاعده ای است که روش ها و ابزار فعالیت ورزشی را تعیین می کند، که آن هم توسط صعود کننده تصمیم گرفته می شود. تصمیم برای انجام کاری بر اساس توانایی های خودتان به این معنی است که شما استفاده از ابزار کمکی برای حرکت به جلو را محدود می کنید."

همچنان که گولیچ سطح کارش را بالا می برد، بخش عمده تجارب صعودش معطوف به صعود سولو شد. قدرت جسمی و ذهنی تنها چیزی بود که جان او را صدها فوت بالاتر از سطح زمین حفظ می کرد. گولیچ از استفاده از طناب و صندلی فرود خودداری می کرد و در عوض با خود بولت حمل می کرد تا مسیر را برای دیگران علامت گذاری (آماده) کند. گولیچ فری سولو را به عنوان "حقیقتی دیگر در صعود آزاد" توصیف می کرد.

"یک حس شگفت انگیز از لذت، تمام اضطراب را در خود ذوب می کند و ناگهان احساس می کنم که این بازی، قمار زندگی ام نبوده و ذاتاً خطرناک نیست. من در آفتاب روی سطح صاف قله می نشینم، "حقیقت دیگر" (نام مسیر) حالا دیگر جزئی از (خاطرات) گذشته است. این اندیشیدن به مرگ است که ارزش زندگی را به ما می آموزد." ـ بعد از اولین صعود فری سولوـ مسیر Seperate Reality، دره یوسمیت ۱۹۸۶.

بیوگرافی ولفگانگ گولیچ از ویکیپدیا:

Wolfgang Güllich (تولد: ۲۴ اکتبر ۱۹۶۰، مرگ: ۳۱ آگوست ۱۹۹۲)، در شهر لودویگشافن آلمان متولد شد. او در سرتاسر جهان به عنوان یکی از ماهرترین، پر جرأت ترین و مشهورترین سنگنوردان تمام تاریخ به حساب می آید. ولفگانگ سنگنوردی را از Sandstone-rocks در منطقه سادفالز شروع کرد. به زودی تبدیل به یکی از بهترین سنگنوردان این منطقه شد و در سن ۱۶ سالگی اولین صعود آزاد مسیر Jubilaumsriss با درجه 5.10c را به انجام رساند. سپس به Elbsandsteingebirge و Shawangunks و همچنین دره یوسمیت در آمریکا رفت و در آنجا توانست اکثر مسیرهای درجه بالای هر منطقه را صعود کند. از جمله دومین صعود مسیر Grand Illusion با درجه 5.13b/c (که اولین صعود آن توسط "تونی یانیرو" انجام شده بود). پس از آن به فرانکن جورا رفت و تعداد زیادی مسیر دشوار گشود و صعود کرد. از جمله:

Kanal im Rücken با درجه 5.13c در سال ۱۹۸۴
Punks in the Gym (به معنی "ولگردها در باشگاه") با درجه 5.13d_5.14a در سال ۱۹۸۵ 
Amadeus Schwarzenegger با درجه 5.13c در سال ۱۹۸۶
Wallstreet با درجه 5.14c در سال ۱۹۸۷
Action Directe (به معنی "نبرد تن به تن") با درجه 5.14d در سال ۱۹۹۱ (این مسیر هنوز هم یکی از سخت ترین مسیرهای جهان به حساب می آید).

با این حساب گولیچ چندین درجه به سیستم درجه بندی سنگنوردی افزود. در واقع به استثنای مسیر Hubble که توسط "بن مون" صعود شد، (اولین مسیر 5.14c دنیا)؛ ولفگانگ عامل چهار پله متوالی صعود در سیستم درجه بندی بود. درجاتی که برای اولین بار در دنیا صعود شد. گولیچ همچنین روش تمرین جدیدی برای campus boarding (تخته ای چوبی شبیه سیمیلاتور برای تقویت انگشت ها) ابداع کرد تا بتواند مسیر اکشن دایرکت (Action Directe) را صعود کند.

علاوه بر این ها او نخستین صعود مسیرهایی چون Eternal Flame (به معنی شعله ابدی) با درجه سختی (5.12c-A2) در منطقه قره قروم و مسیر Riders on the Storm (سواران طوفان) با درجه سختی (5.12d-A3) را در پاتاگونیا به ثبت رساند. دشواری این مسیرها نشان داد که او علاوه بر مسیرهای اسپورت کوتاه و یک طول طنابی، در صعود کوههای سرسخت نیز مهارتی فوق العاده دارد.

گولیچ پس از سقوط از مسیر the Master's Edge (تیغه ی بزرگان) در منطقه Millstone Quarry در دربی شایر انگلیس دچار شکستگی کمر شد، اما بعد از بهبودی در سال ۱۹۸۶ مسیر Separate Reality (حقیقت دیگر، حقیقت متمایز) در پارک ملی یوسمیت آمریکا را به شیوه فری سولو صعود کرد. صعود مسیر بدون استفاده از طناب و عبور از شکافی افقی  به طول ۲۰ فوت در سقف یک کلاهک!

علاوه بر همه این ها، گولیچ همچنین در فیلم سینمایی صخره نورد (Cliffhanger) نقش بدل "سیلوستر استالونه" را در صحنه های صعود بازی کرد.

در سال ۱۹۹۰ با آنت آشنا شد و یک سال بعد با او ازدواج کرد.

در ۲۹ آگوست ۱۹۹۲ ولفگانگ در حین رانندگی در مسیر بین دو شهر مونیخ و نورنبرگ به خواب رفت و اتومبیلش از مسیر اتوبان منحرف شد. او دیگر هرگز هشیاری اش را به دست نیاورد و دو روز بعد در بیمارستانی در Ingolstadt درگذشت. شرکت در برنامه های تلویزیونی و مصاحبه با رسانه ها پس از شهرت رو به رشد او برای کارش در فیلم صخره نورد، به عنوان دلایل اصلی خستگی شدیدش در زمان تصادف ذکر شد.

امروزه او هنوز هم به عنوان یکی از بُت های سنگنوردی در سرتاسر جهان مورد احترام است. نه تنها به خاطر ابهت مسیرهای جدید و دشوارش، بلکه برای سخاوت و انسانیت بی نظیرش. مرگ او در سن ۳۱ سالگی هنوز یکی از بزرگترین تراژدی های سنگنوردی مدرن محسوب می شود.

منبع: ChesslerBooks.com و wikipedia

گردآوری و برگردان: فرشاد اسمعیل زاده

!نوروزتان پیروز

هر روزتان نوروز                   نوروزتان پیروز

سبک سولو

 سبک های سنگنوردی_ صعود سولو (انفرادی)

صعود سولو ناب ترین شکل سنگنوردی است. نه کسی هست که حمایتتان کند و نه ابزاری که دست و پایتان را بگیرد. در این روش به تنهایی دیواره ها را صعود می کنید و تنها از دست ها و پاهایتان برای بالا کشیدن خود استفاده می نمایید. اگرچه ممکن است صعود سولو بهترین تجربه سنگنوردی باشد، اما بیشترین خطر ممکن را نیز در بر دارد. یک حرکت اشتباه ممکن است منجر به صدمات شدیدی شود.  باید بدانید که صعود سولو فعالیتی است مخصوص آندسته که حداقل تا اندازه ای تجربه واقعی سنگنوردی دارند. مبتدی ها احتمالاً با اقدام به انجام چنین صعودی، صدمات جدی به خود وارد خواهند کرد.

صعود سولو انواع  گوناگونی دارد که چند نمونه آن در زیر توضیح داده می شود:

§         صعود سولو با طناب (Solo Climbing): در این نوع صعود، شخص توسط طنابی متصل به یک ابزار قفل شونده حمایت می شود. این نوع صعود، امن ترین شکل صعود سولو است.

§         صعود سولو بر فراز آب های عمیق (Deep Water Soloing): این نوع، شامل صعود صخره های بالای دریاست. آب دریا نقش نوعی تشک برای کاهش احتمال مصدومیت، هنگام لیز خوردن و سقوط ورزشکار را دارد.

§         صعود فری سولو (Free Solo Climbing): این نوع سولو، حقیقی ترین شکل صعود است، بالا رفتن از دیواره تنها با دست های خالی و پاهایتان. اما این روش بسیار خطرناک نیز هست، زیرا هر گونه ابزار، حتی به منظور ایمنی، کنار گذاشته می شود. از سوی دیگر، صعود فری سولو به طور قطع باعث فوران آدرنالین در فرد می شود و عطش هیجان را فرو می نشاند.

چرا صعود سولو؟!

معمولاً ممکن است افراد با آگاهی یافتن از شرایط صعود سولو، به دلیل خطرات موجود، سطح دشواری و بدترین شکل مصدومیت ها که امکان دارد در هنگام صعود برای سنگنورد رخ دهد، جسارت خود را از دست داده و دلسرد شوند. اما باز هم با این وجود، بسیاری از سنگنوردان در سرتاسر دنیا اقدام به این نوع صعود می کنند. چه دلایلی آن ها را به سمت این ورزش بی نهایت دشوار و افراط آمیز می کشاند؟

برخی از این دلایل عبارتند از:

ü      صعود سولو به سنگنوردان آزادی مطلق می دهد و این امکان را برای آن ها فراهم می کند که همه چیز را تحت کنترل داشته باشند.

ü      هیجانی که صعود سولو ایجاد می کند، مسرت بخش و اعتیاد آور است. برخی افراد حتی احساس در خطر بودن را دوست دارند، زیرا این حس آن ها را ترغیب می کند که از حد توانایی انسان فراتر روند و در عین حال عطش خود نسبت به شور و هیجان را سیراب نمایند. هیچ چیز به اندازه صعود سولو در برانگیختن اینگونه احساسات در سنگنورد موثر نیست.

ü      صعود سولو کمکتان می کند که خود را بهتر بشناسید و از آنچه می توانید انجام دهید آگاهی یابید. این کار مشخص می کند که چقدر می توانید فراتر روید و تا چه اندازه می توانید بیشتر تلاش کنید تا حد و مرز معینی را بشکنید. این ورزش بهترین شکل ممکن برای هماهنگی یک سنگنورد با خود است: حرکات، افکار، و فراتر رفتن از حد و مرزهای معین.

صعود سولو مسلماً آسان نیست، زیرا نیازمند تلاش فوق العاده ای از طرف سنگنورد است. احتیاط و پیش بینی های لازم را برای هر چه کمتر کردن خطرات این نوع صعود به کار ببندید.

گردآوری و برگردان: سعید رشیدی نوین

منبع:www.abc-of-rockclimbing.com  

(نتایج کامل مسابقات سنگنوردی (جام فجر- بندرعباس

مسابقات سنگنوردی "جام فجر" در سه رشته سختی مسیر، سرعت و بولدرینگ در بندر عباس برگزار شد و در دو بخش پسران و دختران، سنگنوردان برتر معرفی شدند.

در بخش پسران که از 30 بهمن تا 3 اسفند ادامه داشت، نتایج زیر به دست آمد:

سختی مسیر:  (تعداد شرکت کنندگان: 180)

1.     جرمی مه یر (فرانسه)

2.     محمد جعفری (کرمان)

3.     داوود رکابی (زنجان)

4.     گیلاریون گیلامه (فرانسه)

5.     سبحان جعفری (کرمان)

سرعت:  (تعداد شرکت کنندگان: 64)

1. حمیدرضا توزنده جانی (خراسان رضوی)
2. امیر نوری (مرکزی)
3. مهدی نمروری (آذربایجان شرقی)
4. محمود خاتمی (زنجان)
5. رضا پیل پا (خراسان شمالی)

بولدرینگ:  (تعداد شرکت کنندگان: 132)

1. جرمی مه یر (فرانسه)
2. گیلاریون گیلامه (فرانسه)
3. غلامعلی برات زاده (خراسان رضوی)
4. حمیدرضا توزنده جانی (خراسان رضوی)
5. ایمان سلطان آبادی (کرمانشاه)

در بخش دختران نیز که از 4 تا 7 اسفند در جریان بود، نتایج زیر رقم خورد:

سختی مسیر:  (تعداد شرکت کنندگان: 67)

1. الناز رکابی (زنجان)
2. فاطمه جعفری (کرمان)
3. فاطمه سلیمانی (همدان)
4. زهرا بهرامیان (همدان)
5. ساجده سلطانی نژاد (کرمان)

سرعت:  (تعداد شرکت کنندگان: 41)

1. نسرین عبد الرحیمی (تهران)
2. ساجده سلطانی نژاد (کرمان)
3.  نادیا جواندل (کرمان)
4. فاطمه جعفری (کرمان)
5. فرناز اسماعیل زاده (زنجان)

بولدرینگ:  (تعداد شرکت کنندگان: 42)

1. مود آنسه (فرانسه)
2. ترزا (فرانسه)
3. سایه تجلی (کرمان)
4. فاطمه جعفری (کرمان)
5. نسرین عبد الرحیمی (تهران)

تمامی تصاویر برگرفته از وبلاگ "کوهنوشت" می باشد.

گزارش تصویری

اکیپ امداد و نجات کوهستان سازمان هلال احمر زنجان

!گزارش تصویری

قول داده بودم اواخر دی ماه دوباره بنویسم، اما یه مدت درگیر امتحانات و تعطیلات و ... بودم و فرصت نشد وبلاگ رو آپ کنم. در عوض تو این مدت تا می تونستم هر هفته و گاهاْ هفته ای دو بار با دوستان برنامه رفتیم. جای شما خالی!

 از حالا سعی می کنم حداقل هفته ای یک بار آپ کنم. فعلاْ عکس های بعضی از این برنامه ها رو داشته باشید تا ترجمه های سعید برسه!

لرستان، خط الراس گرین، قله یال کبود ۳۸۵۰ متر:

زنجان،کلاهک آیی قیه سی، صعود رکاب:

زنجان، قله زنگیل آباد ۲۸۰۰ متر:

!فقط حرکت صحیح

دوستان سلام،

این احتمالاً آخرین مطلبیه که این ماه براتون می نویسم. امتحانات پایان ترم دانشگاه نزدیکه و منم که طبق معمول همه چی رو جمع کردم واسه شب امتحان.

نوشته امروز نه یه خبر سنگنوردیه و نه نیش خبری که باز بخواد جنجالی بشه، بلکه یه بازی اینترنتیه که تو این ایام امتحان حسابی وقتتونو بگیره!

به امید خدا از اواخر دی ماه با مطالب و خبرهای جدید سنگ و کوه میرسم خدمتتون.

و اما مطلب امروز: Cyberclimber

فقط حرکت صحیح!

Cyberclimber اسم یه بازی آنلاینه که تو این بازی شما سنگنوردی هستید که باید با گرفتن گیره های سبز رنگ، مسیر رو تاپ کنید و دو گیره آخر رو لمس کنید.

این بازی ممکنه اول زیاد جالب به نظر نرسه، چون گرافیک بالایی نداره و ظاهراً فوق العاده ساده ست. اما کافییه یکی از مسیرهای مشکل رو امتحان کنید تا نظرتون عوض شه. چون فقط با حرکات صحیح می تونید مسیری رو صعود کنید و تاپ کردن یه مسیر دشوار، فوق العاده سخته!

اونقدر که شاید مجبور بشید بیشتر از 50 بار امتحانش کنید! طی صعود هر مسیر شما 5 بار میتونید خطا کنید. اما با اشتباه ششم سنگنورد شما پاندول میشه و شما می بازید.

در صفحه انتخاب مسیرها سه ستون وجود داره که اولی از سمت چپ مسیر های ساده، ستون وسط مسیرهای متوسط و ستون سمت راست مسیرهای فوق العاده سخته! که اگه یکی از این مسیرهای سخت رو تاپ کنید و امتیاز مناسب بیارید، می تونید طراح مسیر باشید و یه مسیر با نام خودتون، و شهر و کشورتون برای سایت طراحی کنید. (مسیر RockRovers رو هم امتحان کنید!)

بازی به صورت آنلاینه، اما می تونید با load کردن چند مسیر، بعداً اونا رو به صورت offline هم بازی کنید.

به امتحانش می ارزه، اینم آدرسش:

http://www.cyberclimber.com/ 

"توضیحاتی در مورد "نیش خبر

        با سلام خدمت دوستان عزیز،

ضمن تشکر از نظراتتان، مواردی را به عرض می رسانم:

۱.     حتما با من موافقید که اکثر سنگنوردان کشورمان، جوان و در نتیجه احتمالا دانشجو و یا دانش آموز هستند و به همین دلیل هزینه ۶۰۰ هزار تومانی دوره حداقل برای من دانشجو هزینه ی سنگینی است. همانطور که خیلی های دیگر نیز به همین علت در دوره شرکت نکردند.

۲.  زمان دوره اصلا مناسب نبود. (زمان تست دقیقا مصادف با امتحانات دانشگاه ها و مدارس(خرداد) و مرحله آخر آن یعنی آبان ماه نیز درست وسط ترم بود) و باز هم با توجه به اینکه اکثر قشر سنگ نورد، جوان و در نتیجه دانش آموز و یا دانشجو هستند، زمان دوره مانعی دیگر به حساب می آمد. در حالیکه می شد کل دوره را محدود به فصل تابستان کرد.

۳.     و اما پیشنهاد:

آیا بهتر نبود انجمن و یا فدراسیون به جای دعوت از مربیان   فرانسوی و هزینه بالای آن، یکی دو نفر از مربیان با تجربه داخلی را به فرانسه اعزام می کرد و بعد از بازگشت، آن ها با برگزاری کلاس، آموخته های خود را به دیگران منتقل می کردند؟ در این صورت هم هزینه چندین برابر کمتر می شد و هم به جای ۱۸ نفر، افراد بیشتری از این کلاس بهره می بردند.

۴.  در نیش خبر نوشته ام "کسانی"  نه همه شرکت کنندگان. و واقعا چنین کسانی هم در کلاس ها بوده اند.

۵.  فراموش نکنید که "نیش خبر" ستون طنز وبلاگ است و هدف از آن انتقاد آزادانه و بیان ناگفته ها است تا با دوری از فضای دیکتاتوری هیات ها و گروه های دولتی به راحتی بتوان انتقاد خود و دوستان و همنوردان را به گوش مسئولین که نه، بلکه به گوش دیگر همنوردان رساند.

در آخر با تشکر از نظرات شما، باید عرض کنم که قصد، فقط انتقادی ساده بود، نه توهین به هیچ شخص و گروهی. در عین حال نظرات شما دوستان را کاملا صحیح، منصفانه و دلسوزانه می بینم و به آن ها عمل خواهم کرد.

با تشکر،

فرشاد اسمعیل زاده

نجاریان و صعودهای سولو

                                       نجاریان از صعودهای فری سولو می گوید

هفته پیش حسن نجاریان میهمان گروه کوهنوردی تهران بود تا از آموزه ها، تجارب و خاطراتش از صعودهای سولو و فری سولو بگوید.

این جلسه که به دعوت گروه کوهنوردی تهران در ساختمان سازمان های غیردولتی وابسته به شهرداری برگزار شد، با معرفی نجاریان آغاز و در ادامه او به گزارش خاطراتش از صعودهای انفرادی پرداخت.

نجاریان صعود Solo (انفرادی) را از سال ۶۳ با صعود مسیر جانپناه های دیواره بیستون تا جانپناه اول، آغاز و در همان سال مسیر ۲۰۰ متری کتیبه را به شیوه Free Solo (انفرادی بدون ابزار حمایتی) صعود نمود. او سپس کار خود را در بیستون با فری سولو مسیر عقابها در سال ۶۴ و قوش در سال ۶۶ ادامه داد.

اوج کار او صعود فری سولو مسیر روست-علایی دیواره علم کوه در سال ۷۳ بود که تا به امروز تکرار نشده باقی مانده است.

فری سولو دیواره شمالی کول جنو لرستان در فصل زمستان (به صورت رفت و برگشت) نیز از دیگر کارهای نجاریان به شمار می رود.

                                 برای دیدن تصاویر بیشتر  اینجا را کلیک کنید!

در آینده نزدیک از تاریخچه ی صعودهای سولو در ایران و جهان بیشتر خواهیم نوشت!

ایران تا هیمالیا

نمایشگاه عکس حسن نجاریان این بار در تهران

ایران تا هیمالیا عنوان مجموعه عکس هایی است که حسن نجاریان در طول بیش از دو دهه فعالیت کوهنوردی خود در کوههای ایران و هیمالیا ثبت کرده است.

این نمایشگاه از 7 تا 15 آذر در : تهران_ تقاطع خیابان حافظ و سمیه_ حوزه هنری_ نمایشگاه خانه عکاسان ایران برپا خواهد بود.

ضمناً مراسم افتتاحیه روز سه شنبه 6 آذر ، ساعت 17 در همان مکان برگزار می شود.

مقبل رفت

مقبل هنرپژوه کوهنورد تیم ملی کشورمان و جوان ترین فاتح قله لوتسه (۸۵۱۶ متر) پس از ۹ روز جدال با مرگ، سرانجام در بیمارستان عارفیان ارومیه درگذشت.

مقبل سه شنبه هفته گذشته (۱۵ آبان) بر اثر سقوط در یک حادثه سنگ نوردی در منطقه برده زرد اطراف بوکان دچار ضربه مغزی شده و بیش از یک هفته در حالت کما به سر می برد. روحش شاد!

               برای اطلاع از جزییات این حادثه مراجعه کنید به: www.ardeshow.blogfa.com