"به وبلاگ تیم سنگنوردی RockRovers خوش آمدید!"

-
RockRovers اولین و تنها گروه منحصراْ سنگنوردی استان زنجان و اولین وبلاگ دو زبانه سنگنوردی در ایران است.
-
اعضای این تیم متشکلند از:
-
اکثر برنامه های گروه و مطالب این وبلاگ متمرکز بر سنگ نوردی است، هرچند کوهنوردی، یخ نوردی، غارنوردی، جنگل پیمایی و ... را نیز شامل می شود.
-
RockRovers هیچ گونه وابستگی به هیئت کوهنوردی، فدراسیون و دیگر گروه ها نداشته و کاملاْ مستقل و آزاد عمل می کند.
-
هدف از مطالب این وبلاگ، ارتقاء سطح آگاهی سنگنوردان و ارتباط و آگاهی از تازه های سنگنوردی جهان است و شامل بخش هایی چون: خبر داخلی، خبر خارجی، مطالب علمی و همچنین گزارش برنامه و گالری عکس می باشد; که همه ی این موارد گامی است کوچک در جهت خدمت به نسل در حال انقراض سنگنوردان طبیعی کار در ایران (یا حداقل زنجان)!
-
کلیه مطالب این وبلاگ به دو زبان فارسی(Farsi) و انگلیسی(English) درج خواهد شد.
-
مطمئناْ نظرات، پیشنهادات و البته انتقادات سازنده شما همنوردان، ما را در انجام هر چه بهتر رسالتمان یاری خواهد کرد.
پایدار باشید! ![]()


راستش مردد بودم که این پست رو بذارم یا نه. شاید نوشتن گزارش برنامه بعد از بیشتر از یک ماه زیاد جالب نباشه. از علم کوه که اومدم، برنامه دماوند داشتیم و بعدشم یه مسافرت پیش اومد. این دو هفته آخرم مقصر امین بود که ما رو معطل دو صفحه تایپ کردنش کرد!
اما تصمیم گرفتم بنویسم. به هر حال "دیر نوشتن بهتر از هرگز ننوشتنه!"
برای خوندن گزارش کامل برنامه و دیدن عکسا اینجا کلیک کنید!
ادامه مطلب
سه نفر از اعضای گروه آرامدلان زنجان (میثم آرامیده، شهرام عیوضی، حمیدرضا منتجبی) پس از ۱۳ روز تلاش، موفق شدند در صعودی مستقل تراورس دماوند به علم کوه را تکمیل کنند.
دوستان خوبم، میثم عزیز، شهرام دوست داشتنی، حمید پرانگیزه؛ فعالیت های کم نظیرتان در کوهنوردی کمرنگ این شهر، انگیزه ها را دو چندان می کند. گامهایتان استوار و آسمان دلتان آبی باد.
تبریک صمیمانه RockRovers را پذیرا باشید! ![]()
صعود تیم امداد و نجات کوهستان سازمان هلال احمر زنجان به قله زردکوه بختیاری
صعود قلل زردکوه بختیاری از جمله برنامه های هلال احمر به منظور آمادگی هر چه بیشتر اعضای این سازمان بود که این صعود با شرکت ۱۵ استان و به میزبانی استان چهار محال و بختیاری در روز ۹ و ۱۰ مرداد ماه برگزار شد.

سه شنبه ۸/۵/۸۷
ساعت ۶:۳۰ صبح، ۴ نفر به همراه یک راننده با یک دستگاه نیسان پیکاپ از زنجان به سمت استان چهار محال و بختیاری و شهرستان کوهرنگ حرکت می کنیم. ساعت ۱۱ با توقف در بروجرد و صرف ناهار استراحتی کرده و با طی مسافتی دیگر، ساعت از ۵ گذشته که خود را به بخش چلگرد از توابع شهرستان کوهرنگ می رسانیم و وارد دبیرستانی شبانه روزی که محل برگزاری این همایش و اسکان تیم هاست، می شویم. پس از ثبت نام و پذیرش و با رسیدن دیگر تیم ها از ۱۵ استان کشور، برنامه صعود تشریح شده و مسئولین با معرفی یکدیگر راجع به شرایط اقلیمی منطقه توضیحاتی ارائه می کنند.

چهارشنبه ۹/۵/۸۷
ساعت ۷ صبح به راه می افتیم و با خودرو بیشتر از ۱ ساعت جاده ای خاکی را طی می کنیم تا به محل شروع کوهپیمایی برسیم. مناظر زیبا با دیدن عشایر منطقه زیباتر به نظر می رسند. به لاسوز (به معنی دره سبز) با ارتفاع ۲۵۴۰ متر که می رسیم، از ماشین پیاده شده و با تعدادی بیش از ۷۰ نفر به طرف محل برپایی کمپ حرکت می کنیم. ساعت ۱۲ به منطقه ای با ارتفاع ۳۲۵۰ متر می رسیم که رودی از برف های آب شده ارتفاعات در آنجا جاری است.
چادرها را برپا کرده و با صرف ناهار به استراحت می پردازیم. ساعت ۳ بعد از ظهر آماده بیرون چادر هستیم و در هوایی مطلوب راه قله را در پیش می گیریم. پس از تقریباً ۲ ساعت کوهپیمایی سبک به قله صخره ای "آب سفید" از مجموعه قلل زردکوه در خطه زاگرس می رسیم که سرپرستان میزبان ارتفاع آن را ۴۰۵۰ متر اعلام می کنند؛ هر چند دستگاه GPS چیزی بالاتر از ۳۷۷۶ متر نشان نمی دهد. از روی قله، دیگر قلل زردکوه مثل دو زرنه، کولونچی، هفت تنان و بلندترینشان شاه شهیدان با ارتفاع ۴۲۲۱ متر به چشم می خورند. با توقفی کوتاه بر روی قله به سمت چادرها سرازیر می شویم و شب را همان جا به صبح می رسانیم.

پنج شنبه ۱۰/۵/۸۷
ساعت ۶ صبح بیدار می شویم و بعد از صبحانه از دره ای جدای از مسیر صعود (دره آب سفید) راه برگشت را پیش می گیریم. دره ای زیبا با برف ها و یخچال هایی بازمانده از زمستان و همچنین رودخانه،تنگه و آبشاری زیبا که با وجود طولانی تر کردن مسیر، ارزش دیدن آن همه زیبایی را دارد.
روز از نیمه گذشته که خود را به ماشین ها رسانده و به سمت چلگرد به راه می افتیم. با اسکان در کنار چشمه و پارک گردشگری منطقه، مراسم اختتامیه مختصری برگزار شده و با صرف ناهار و اهدا لوح به هر تیم، راه بازگشت را در پیش می گیریم.
اعضای شرکت کننده در صعود:
- مهدی نظری
- بهروز قهرمانی
- امین موذنی
- فرشاد اسمعیل زاده (سرپرست)

ادامه مطلب
تیم اعزامی هیئت کارگران کشور بعد از حدود یک ماه و نیم تلاش، موفق به فتح قله ۸۰۴۷ متری برودپیک در کشور پاکستان شد.
به نقل از حسن نجاریان سرپرست تیم اعزامی، چهار نفر از اعضای این تیم پس از یک دوره عقب نشینی و پشت سر گذاشتن هوای نامساعد موفق شدند بر روی این قله ۸۰۰۰ متری بایستند.
علاوه بر تیم هیئت کارگران، تیم های هیئت کوهنوردی تهران و اراک هم در منطقه حضور داشتند که اولی موفق به فتح قله و دومی ناچار به بازگشت به علت هوای نامساعد و اتمام مجوز صعود شد.
RockRovers این موفقیت ارزشمند را به همه ی این عزیزان تبریک میگوید! ![]()
همونطور که می دونید مسابقات سنگنوردی دومین دوره المپیاد ورزشی ایرانیان در بخش دختران و پسران در دو رده جوانان و امید و در دو رشته سختی مسیر و سرعت از تاریخ ۵ تا ۱۹ مرداد در زنجان برگزار میشه!
RockRovers فعلاْ و تا پایان مسابقات اخبار و نتایج کامل این رقابت ها رو اینجا پوشش میده:
سبلان، عروس کوه های ایران
بر اساس تقویم ورزشی یکساله انجمن کوهنوردی دانشگاه زنجان، صعود سومین قله مرتفع کشور یعنی سبلان با ارتفاع ۴۸۱۱ متر را در پیش داریم.
صبح روز شنبه ۲۹ تیر ماه ۸۷ ساعت ۶ سوار بر مینی بوس شده و با هفت نفر به سمت اردبیل به راه می افتیم. با عبور از این شهر به سمت مغان و سپس منطقه قطور سویی حرکت می کنیم. ساعت ۳ بعد از ظهر است که به منطقه گردشگری قطور سویی رسیده و از آن جا با کرایه یک دستگاه لندروور جاده ناهموار پناهگاه شابیل را می پیماییم. پس از ساعتی به پناهگاه با ارتفاع 3700 متر رسیده و جبهه شمال شرقی سبلان و یخچال زیبایش را به نظاره می نشینیم. تیم های دیگری از شهر های بهبهان، تهران، تبریز و... در منطقه حضور دارند.

روز یکشنبه ساعت ۶ صبح بیدار شده و با صرف صبحانه ای مختصر، به سمت قله حرکت می کنیم. هوا نسبتاً گرم است و برف زیادی در منطقه باقی نمانده. ساعت ۱۰:۳۰ به قله و دریاچه بی نظیر عروس کوه های ایران با ارتفاع ۴۸۱۱ متر می رسیم و با گرفتن تعدادی عکس با پارچه نوشته دانشگاه زنجان به سمت پناهگاه بر می گردیم.

با جمع کردن کوله پشتی ها و سوار شدن بر لندروور به طرف قطورسویی به راه می افتیم. ساعت ۴ ناهار را همانجا با راننده که منتظر ماست صرف کرده و راه برگشت را پیش می گیریم. به سمت بندر انزلی و رشت حرکت می کنیم و با توجه به تاریکی هوا و خستگی نفرات شب را در ساحل به صبح می رسانیم و دوشنبه با تاخیری چند ساعته به علت نقص فنی مینی بوس به سمت جاده طارم و سپس زنجان به راه می افتیم.

نفرات این برنامه:
-
فرشاد حدادی
-
مسعود قلعه ای منفرد زنجانی
-
مهرداد قربانی
-
افشین ابراهیمی جم
-
امین موذنی
-
علیرضا جرجیسی
-
فرشاد اسمعیل زاده (سرپرست)

ادامه مطلب
این هفته برنامه گروه آرامدلان تمرین بر روی دیواره گلجیک بود. عصر پنج شنبه با آن ها همراه می شوم و به سمت دیواره گلجیک با ارتفاعی بیش از ۱۵۰ متر در ۵۵ کیلومتری جنوب غربی زنجان حرکت می کنیم.
بعد از خوردن شام، ساعت، حدود ۱۱ شب را نشان می دهد که تصمیم به صعود مسیر "داتیک" می گیریم. این مسیر با سه طول طناب و جمعاً نزدیک به ۸۰ متر ارتفاع، منتهی به گرده ای ساده و سپس قله منطقه می شود. و توسط اعضای گروه طلوع زنجان (محسن صنعتی، شهریار بهزادیان و نقی طاهری) گشایش و تجهیز گردیده. صعود شبانه این مسیر با درجه 5.10 بسیار لذت بخش است.

صبح فردا کار را با صعود مسیرهای اسپرت "طراحان" با درجه سختی 5.11ab و مسیر "برف" با درجه 5.12a ادامه می دهیم.

نفرات شرکت کننده:
-
میثم آرامیده
-
شهرام عیوضی
-
بهزاد معصومی
-
افشین ابراهیمی جم
-
حمید منتجبی
-
بهروز قهرمانی
-
فرشاد اسمعیل زاده

مسابقات سنگنوردی دانشجویان کشور تحت عنوان جام افضلی پور ۸ تا ۱۰ خرداد در سالن اختصاصی سنگنوردی کرمان برگزار شد.
این رقابت ها که در سه رشته بولدرینگ، سرعت و سختی مسیر دنبال می شد، با معرفی نفرات اول تا سوم هر رشته به پایان رسید.
در رشته بولدرینگ ۲۶ سنگنورد در مرحله اول کار خود را آغاز کردند که از این تعداد ۲۰ نفر راهی مرحله دوم شدند.

با صعود بر روی چهار مسیر دیگر، ۶ نفر برتر این مرحله به فینال راه پیدا کردند که در پایان نتایج زیر رقم خورد:
- محمد جعفری (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
- حسین یزداندوست (دانشگاه بوعلی همدان)
- پیام جعفری (دانشگاه تربیت معلم تهران)
- فرشاد اسمعیل زاده (دانشگاه زنجان)
- منصور آقایی (دانشگاه تبریز)
- حمید رضا یوشی (دانشگاه علمی-کاربردی تهران)

صبح روز ۹ خرداد مسابقات رشته سرعت آغاز شد که نسبت به دیگر رشته ها استقبال کمتری از آن شده بود و در پایان سنگنوردان کرمانی مقام های اول تا چهارم را به خود اختصاص دادند:
- محمد جعفری (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
- آرش حسن زعیم (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
- روح الله عباس زاده (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
- شایان اسفراینی (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
- سینا شهبازی (دانشگاه تربیت معلم تهران)
- محمد رضا سمیعی (دانشگاه سمنان)

بعدازظهر همان روز مرحله اول رشته سختی مسیر با شرکت ۴۱ سنگنورد شروع شد و با صعود بر روی مسیری با درجه سختی 5.11b ، از این تعداد ۲۶ نفر به مرحله بعد راه پیدا کردند.

در مرحله نیمه نهایی، با رقابت بر روی مسیر 5.12bc ، نفرات برتر (۸ نفر) جواز حضور در فینال رقابت ها را به دست آوردند.


بعداز ظهر روز جمعه ۱۰/۳/۸۷ فینال مسابقات با درجه سختی 5.12d برگزار شد و باز هم محمد جعفری از کرمان مقام اول را به خود اختصاص داد:

- محمد جعفری (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
- حسین یزداندوست (دانشگاه بوعلی همدان)
- پیام جعفری (دانشگاه تربیت معلم تهران)
- منصور آقایی (دانشگاه تبریز)
- فرشاد اسمعیل زاده (دانشگاه زنجان)
- سینا شهبازی (دانشگاه تربیت معلم تهران)
- روح الله عباس زاده (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
- حمید رضا یوشی (دانشگاه علمی-کاربردی تهران)-(انصراف)

در حاشیه:
- رقابت ها در رشته بولدرینگ از سطح بالایی برخوردار بود، اما در سرعت و سختی مسیر چنین چیزی به نظر نمی رسید.
- به جز مرحله فینال سختی مسیر (روز آخر)، در بقیه روزها هیچیک از مسئولین دانشگاه کرمان و یا تربیت بدنی در سالن مسابقات حضور نداشتند.
- وضعیت تغذیه و مخصوصاً خوابگاه در طول مسابقات به هیچ وجه راضی کننده نبود.
- فاصله بین نفرات اول و بقیه دانشجوها بسیار زیاد بود؛ به طوری که چند نفر اول در حد تیم ملی ظاهر شدند و این در حالی بود که بسیاری از دانشجویان (مثل دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان) قبلاً دیواره سنگنوردی را لمس هم نکرده بودند؛ که این خود نشانه تقسیم ناعادلانه امکانات بود.
- از نکات مثبت این دوره از مسابقات، زمانبندی دقیق و اجرای مناسب مراحل، طبق برنامه تعیین شده و وقت مقرر بود که تا به حال کمتر شاهد آن بوده ایم.

ادامه مطلب
زنجان-ماسوله (مسیر اندره)
روز اول:
زنجان تا طارم (روستای دَرام): ۲ساعت (با ماشین) (مسیر آسفالت)
درام تا پل روستای نوکیان: ۲۰ دقیقه (با ماشین) (مسیر خاکی)
پل نوکیان (شروع پیاده روی) تا روستای تازه کند: ۲ ساعت
تازه کند تا روستای اندره (محل شب مانی): ۳ ساعت
روز دوم:
اندره تا گردنه جاده خاکی: ۱ ساعت
بالای گردنه تا ماسوله: ۲ ساعت و نیم



برای دیدن تصاویر بیشتر اینجا کلیک کنید!
ادامه مطلب
زنجان-ماسوله (مسیر هزار پله)
روز اول:
زنجان تا طارم (روستای دَرام): ۲ ساعت (با ماشین) (مسیر آسفالت)
درام تا سبزه میدان: ۱۵ دقیقه (با ماشین) (مسیر خاکی)
سبزه میدان (شروع پیاده روی) تا روستای سیاو: ۴ ساعت و نیم
سیاو تا کلبه های ییلاقی (محل شب مانی): ۳ ساعت
روز دوم:
مسیر جنگلی تا ماسوله: ۴ ساعت



برای دیدن تصاویر بیشتر اینجا کلیک کنید!
ادامه مطلب
متاسفانه باخبر شدیم دوست و همنورد عزیزمان آقای افشین ابراهیمی جم در غم از دست دادن پدر به سوگ نشسته اند. ضمن عرض تسلیت، شادی روح آن بزرگوار و سلامت بازماندگان را از درگاه ایزد یکتا آرزومندیم ![]()
چند وقت قبل دیو مک لیود (Dave McLeod) ادعا کرد که اولین صعود سولوی مسیر Darwin Dixit با درجه 8c (یا همان 5.14b) را در مارگالف اسپانیا انجام داده. پنج روز پیش "دنی آندرادا" همان مسیر را با پای برهنه صعود کرد!
دنی معتقد است که این مسیر به علت شرایط فیزیکی(جنس سنگ) و ارتفاع کوتاهش برای چنین روش صعودی عالیست.
کریس شارما به خاطر صعود مسیرهای دشوار با پای برهنه مشهور است و حالا دنی هم به این جرگه پیوسته است. آیا این رشته جدیدی خواهد شد؟ این صعود چند امتیاز اضافه در رنکینگ سنگنوردان خواهد داشت؟!
منبع: 8a.nu
با نوشتن بیوگرافی ولفگانگ گولیچ، بعضی از دوستان در مورد تمرین ابداعی گولیچ بر روی Campus Board سوال کرده بودند.
این تخته چوبی که گولیچ از اون برای تقویت انگشتان قبل از صعود مسیر Action Directe با درجه 5.14d استفاده می کرد، فوق العاده ساده ست و هر کسی می تونه برای تمرین توی خونه یکیشو بسازه. تصاویر زیر می تونه کمکتون کنه:


"در سنگنوردی به نظر می رسد کمال هماهنگی بین جسم و ذهن برقرار شده است."
ولفگانگ گولیچ در بین سنگنوردان به عنوان یک اسطوره شناخته می شود، حتی برای آن هایی که خطرات این رشته ورزشی را به عنوان بخشی از وجودش پذیرفته اند. توانایی او در عبور از موانعی که دیگران را متوقف می کرد، چه واقعی و چه ذهنی، به زندگی کوتاهش درخششی بی نظیر می داد که او را از بقیه متمایز می کرد. علاوه بر صعود صخره های عمودی و دشوار اروپا، استرالیا، آمریکا و آسیا، گولیچ در رده بندی جامعه سنگنوردی هم بالا رفت تا تبدیل به یکی از بهترین قهرمانان تاریخ این رشته شود.
بزرگترین میراث گولیچ صدها مسیری بود که او گشود. دیگران هم توانستند ردپایش را دنبال کنند و چیزهایی که او دیده بود ببینند، اما گولیچ همیشه اولین بود. هرچند که آرزوی او نه اول بودن، بلکه مبارزه با صخره های فتح نشده بود:
"اگر بخواهیم جذابیت صعود اسپورت را توضیح دهیم، دیدگاه سنتی ورزش که آن را در قالب اصطلاحات ورزشی محض و عملکرد ورزشی به عنوان پدیده ای مجزا توصیف می کند کافی نیست، در عوض ارزش خاص سنگنوردی جنبه ماجراجویی و شیوه زندگی در آن است. اولین اصل، عملکرد بدون تعهد در این ورزش است: خود سنگنورد تعیین می کند که چطور، چه وقت و کجا فعالیتش را انجام دهد. تنها محدودیت پذیرفته شده، قاعده ای است که روش ها و ابزار فعالیت ورزشی را تعیین می کند، که آن هم توسط صعود کننده تصمیم گرفته می شود. تصمیم برای انجام کاری بر اساس توانایی های خودتان به این معنی است که شما استفاده از ابزار کمکی برای حرکت به جلو را محدود می کنید."
همچنان که گولیچ سطح کارش را بالا می برد، بخش عمده تجارب صعودش معطوف به صعود سولو شد. قدرت جسمی و ذهنی تنها چیزی بود که جان او را صدها فوت بالاتر از سطح زمین حفظ می کرد. گولیچ از استفاده از طناب و صندلی فرود خودداری می کرد و در عوض با خود بولت حمل می کرد تا مسیر را برای دیگران علامت گذاری (آماده) کند. گولیچ فری سولو را به عنوان "حقیقتی دیگر در صعود آزاد" توصیف می کرد.
"یک حس شگفت انگیز از لذت، تمام اضطراب را در خود ذوب می کند و ناگهان احساس می کنم که این بازی، قمار زندگی ام نبوده و ذاتاً خطرناک نیست. من در آفتاب روی سطح صاف قله می نشینم، "حقیقت دیگر" (نام مسیر) حالا دیگر جزئی از (خاطرات) گذشته است. این اندیشیدن به مرگ است که ارزش زندگی را به ما می آموزد." ـ بعد از اولین صعود فری سولوـ مسیر Seperate Reality، دره یوسمیت ۱۹۸۶.

بیوگرافی ولفگانگ گولیچ از ویکیپدیا:
Wolfgang Güllich (تولد: ۲۴ اکتبر ۱۹۶۰، مرگ: ۳۱ آگوست ۱۹۹۲)، در شهر لودویگشافن آلمان متولد شد. او در سرتاسر جهان به عنوان یکی از ماهرترین، پر جرأت ترین و مشهورترین سنگنوردان تمام تاریخ به حساب می آید. ولفگانگ سنگنوردی را از Sandstone-rocks در منطقه سادفالز شروع کرد. به زودی تبدیل به یکی از بهترین سنگنوردان این منطقه شد و در سن ۱۶ سالگی اولین صعود آزاد مسیر Jubilaumsriss با درجه 5.10c را به انجام رساند. سپس به Elbsandsteingebirge و Shawangunks و همچنین دره یوسمیت در آمریکا رفت و در آنجا توانست اکثر مسیرهای درجه بالای هر منطقه را صعود کند. از جمله دومین صعود مسیر Grand Illusion با درجه 5.13b/c (که اولین صعود آن توسط "تونی یانیرو" انجام شده بود). پس از آن به فرانکن جورا رفت و تعداد زیادی مسیر دشوار گشود و صعود کرد. از جمله:
Kanal im Rücken با درجه 5.13c در سال ۱۹۸۴
Punks in the Gym (به معنی "ولگردها در باشگاه") با درجه 5.13d_5.14a در سال ۱۹۸۵
Amadeus Schwarzenegger با درجه 5.13c در سال ۱۹۸۶
Wallstreet با درجه 5.14c در سال ۱۹۸۷
Action Directe (به معنی "نبرد تن به تن") با درجه 5.14d در سال ۱۹۹۱ (این مسیر هنوز هم یکی از سخت ترین مسیرهای جهان به حساب می آید).
با این حساب گولیچ چندین درجه به سیستم درجه بندی سنگنوردی افزود. در واقع به استثنای مسیر Hubble که توسط "بن مون" صعود شد، (اولین مسیر 5.14c دنیا)؛ ولفگانگ عامل چهار پله متوالی صعود در سیستم درجه بندی بود. درجاتی که برای اولین بار در دنیا صعود شد. گولیچ همچنین روش تمرین جدیدی برای campus boarding (تخته ای چوبی شبیه سیمیلاتور برای تقویت انگشت ها) ابداع کرد تا بتواند مسیر اکشن دایرکت (Action Directe) را صعود کند.
علاوه بر این ها او نخستین صعود مسیرهایی چون Eternal Flame (به معنی شعله ابدی) با درجه سختی (5.12c-A2) در منطقه قره قروم و مسیر Riders on the Storm (سواران طوفان) با درجه سختی (5.12d-A3) را در پاتاگونیا به ثبت رساند. دشواری این مسیرها نشان داد که او علاوه بر مسیرهای اسپورت کوتاه و یک طول طنابی، در صعود کوههای سرسخت نیز مهارتی فوق العاده دارد.
گولیچ پس از سقوط از مسیر the Master's Edge (تیغه ی بزرگان) در منطقه Millstone Quarry در دربی شایر انگلیس دچار شکستگی کمر شد، اما بعد از بهبودی در سال ۱۹۸۶ مسیر Separate Reality (حقیقت دیگر، حقیقت متمایز) در پارک ملی یوسمیت آمریکا را به شیوه فری سولو صعود کرد. صعود مسیر بدون استفاده از طناب و عبور از شکافی افقی به طول ۲۰ فوت در سقف یک کلاهک!
علاوه بر همه این ها، گولیچ همچنین در فیلم سینمایی صخره نورد (Cliffhanger) نقش بدل "سیلوستر استالونه" را در صحنه های صعود بازی کرد.
در سال ۱۹۹۰ با آنت آشنا شد و یک سال بعد با او ازدواج کرد.
در ۲۹ آگوست ۱۹۹۲ ولفگانگ در حین رانندگی در مسیر بین دو شهر مونیخ و نورنبرگ به خواب رفت و اتومبیلش از مسیر اتوبان منحرف شد. او دیگر هرگز هشیاری اش را به دست نیاورد و دو روز بعد در بیمارستانی در Ingolstadt درگذشت. شرکت در برنامه های تلویزیونی و مصاحبه با رسانه ها پس از شهرت رو به رشد او برای کارش در فیلم صخره نورد، به عنوان دلایل اصلی خستگی شدیدش در زمان تصادف ذکر شد.
امروزه او هنوز هم به عنوان یکی از بُت های سنگنوردی در سرتاسر جهان مورد احترام است. نه تنها به خاطر ابهت مسیرهای جدید و دشوارش، بلکه برای سخاوت و انسانیت بی نظیرش. مرگ او در سن ۳۱ سالگی هنوز یکی از بزرگترین تراژدی های سنگنوردی مدرن محسوب می شود.
منبع: ChesslerBooks.com و wikipedia
گردآوری و برگردان: فرشاد اسمعیل زاده

هر روزتان نوروز
نوروزتان پیروز ![]()
سبک های سنگنوردی_ صعود سولو (انفرادی)
صعود سولو ناب ترین شکل سنگنوردی است. نه کسی هست که حمایتتان کند و نه ابزاری که دست و پایتان را بگیرد. در این روش به تنهایی دیواره ها را صعود می کنید و تنها از دست ها و پاهایتان برای بالا کشیدن خود استفاده می نمایید. اگرچه ممکن است صعود سولو بهترین تجربه سنگنوردی باشد، اما بیشترین خطر ممکن را نیز در بر دارد. یک حرکت اشتباه ممکن است منجر به صدمات شدیدی شود. باید بدانید که صعود سولو فعالیتی است مخصوص آندسته که حداقل تا اندازه ای تجربه واقعی سنگنوردی دارند. مبتدی ها احتمالاً با اقدام به انجام چنین صعودی، صدمات جدی به خود وارد خواهند کرد.

صعود سولو انواع گوناگونی دارد که چند نمونه آن در زیر توضیح داده می شود:
§ صعود سولو با طناب (Solo Climbing): در این نوع صعود، شخص توسط طنابی متصل به یک ابزار قفل شونده حمایت می شود. این نوع صعود، امن ترین شکل صعود سولو است.
§ صعود سولو بر فراز آب های عمیق (Deep Water Soloing): این نوع، شامل صعود صخره های بالای دریاست. آب دریا نقش نوعی تشک برای کاهش احتمال مصدومیت، هنگام لیز خوردن و سقوط ورزشکار را دارد.
§ صعود فری سولو (Free Solo Climbing): این نوع سولو، حقیقی ترین شکل صعود است، بالا رفتن از دیواره تنها با دست های خالی و پاهایتان. اما این روش بسیار خطرناک نیز هست، زیرا هر گونه ابزار، حتی به منظور ایمنی، کنار گذاشته می شود. از سوی دیگر، صعود فری سولو به طور قطع باعث فوران آدرنالین در فرد می شود و عطش هیجان را فرو می نشاند.
چرا صعود سولو؟!
معمولاً ممکن است افراد با آگاهی یافتن از شرایط صعود سولو، به دلیل خطرات موجود، سطح دشواری و بدترین شکل مصدومیت ها که امکان دارد در هنگام صعود برای سنگنورد رخ دهد، جسارت خود را از دست داده و دلسرد شوند. اما باز هم با این وجود، بسیاری از سنگنوردان در سرتاسر دنیا اقدام به این نوع صعود می کنند. چه دلایلی آن ها را به سمت این ورزش بی نهایت دشوار و افراط آمیز می کشاند؟
برخی از این دلایل عبارتند از:
ü صعود سولو به سنگنوردان آزادی مطلق می دهد و این امکان را برای آن ها فراهم می کند که همه چیز را تحت کنترل داشته باشند.
ü هیجانی که صعود سولو ایجاد می کند، مسرت بخش و اعتیاد آور است. برخی افراد حتی احساس در خطر بودن را دوست دارند، زیرا این حس آن ها را ترغیب می کند که از حد توانایی انسان فراتر روند و در عین حال عطش خود نسبت به شور و هیجان را سیراب نمایند. هیچ چیز به اندازه صعود سولو در برانگیختن اینگونه احساسات در سنگنورد موثر نیست.
ü صعود سولو کمکتان می کند که خود را بهتر بشناسید و از آنچه می توانید انجام دهید آگاهی یابید. این کار مشخص می کند که چقدر می توانید فراتر روید و تا چه اندازه می توانید بیشتر تلاش کنید تا حد و مرز معینی را بشکنید. این ورزش بهترین شکل ممکن برای هماهنگی یک سنگنورد با خود است: حرکات، افکار، و فراتر رفتن از حد و مرزهای معین.
صعود سولو مسلماً آسان نیست، زیرا نیازمند تلاش فوق العاده ای از طرف سنگنورد است. احتیاط و پیش بینی های لازم را برای هر چه کمتر کردن خطرات این نوع صعود به کار ببندید.
گردآوری و برگردان: سعید رشیدی نوین
منبع:www.abc-of-rockclimbing.com
مسابقات سنگنوردی "جام فجر" در سه رشته سختی مسیر، سرعت و بولدرینگ در بندر عباس برگزار شد و در دو بخش پسران و دختران، سنگنوردان برتر معرفی شدند.
در بخش پسران که از 30 بهمن تا 3 اسفند ادامه داشت، نتایج زیر به دست آمد:

سختی مسیر: (تعداد شرکت کنندگان: 180)
1. جرمی مه یر (فرانسه)
2. محمد جعفری (کرمان)
3. داوود رکابی (زنجان)
4. گیلاریون گیلامه (فرانسه)
5. سبحان جعفری (کرمان)

سرعت: (تعداد شرکت کنندگان: 64)
- حمیدرضا توزنده جانی (خراسان رضوی)
- امیر نوری (مرکزی)
- مهدی نمروری (آذربایجان شرقی)
- محمود خاتمی (زنجان)
- رضا پیل پا (خراسان شمالی)

بولدرینگ: (تعداد شرکت کنندگان: 132)
- جرمی مه یر (فرانسه)
- گیلاریون گیلامه (فرانسه)
- غلامعلی برات زاده (خراسان رضوی)
- حمیدرضا توزنده جانی (خراسان رضوی)
- ایمان سلطان آبادی (کرمانشاه)
در بخش دختران نیز که از 4 تا 7 اسفند در جریان بود، نتایج زیر رقم خورد:

سختی مسیر: (تعداد شرکت کنندگان: 67)
- الناز رکابی (زنجان)
- فاطمه جعفری (کرمان)
- فاطمه سلیمانی (همدان)
- زهرا بهرامیان (همدان)
- ساجده سلطانی نژاد (کرمان)
سرعت: (تعداد شرکت کنندگان: 41)
- نسرین عبد الرحیمی (تهران)
- ساجده سلطانی نژاد (کرمان)
- نادیا جواندل (کرمان)
- فاطمه جعفری (کرمان)
- فرناز اسماعیل زاده (زنجان)
بولدرینگ: (تعداد شرکت کنندگان: 42)
- مود آنسه (فرانسه)
- ترزا (فرانسه)




