تماس با ما

!شارما و رکوردی جدید؟ شاید

شارما مسیر کلارک ماونتن را بصورت رد پوینت صعود کرد!

تاریخ صعود: ١١ سپتامبر ٢٠٠٨

نوشته شده توسط داگلاس مک دونالد/ دنیای کوه

کریس شارما مسیر بسیار دشوار ٢٥٠ فوتی واقع بر کلارک ماونتن در کالیفرنیای جنوبی را با موفقیت صعود کرد.

با اینکه هنوز نام یا درجه سختی برای این مسیر مشخص نشده است، اما به گفته کوپر رابرتز از کمپانی BigUp Productions که کار فیلم برداری از صعود را به عهده داشت، شارما این مسیر را به طور قطع دشوارترین مسیری عنوان نموده که تاکنون صعود کرده است.

در ابتدا صعود از مرکز پله سوم کلارک ماونتن به نام a.k.a Monastery آغاز شد و تقریباً ١٧٥ فوت تا دهانه غار بزرگ ادامه یافت، سپس در پی آن حدود ٨٠ فوت بر روی دیواره کم شیب آهکی انجام گرفت و در نهایت شارما پس از ردپوینت کردن مسیر، بر فراز آن روی زمینی مسطح گام گذاشت و کار خود را با موفقیت به پایان رساند.

رندی لیویت که دیواره کلارک ماونتن را یافته و مسیرهای زیادی بر آن زده است، اولین رول های این مسیر را بیش از ده سال پیش زد و به عنوان مسیری در حد سه طول طناب در نظر گرفت. (با این امید که در آینده کسی پیدا شود که این مسیر را صعود کند!) هنگامی که شارما این مسیر را دید، مسیر را از نو رول کوبی کرد و کار خود را بر آن به عنوان مسیری با یک طول (یک تکه/ اسپورت) آغاز کرد.

به گفته شارما در فیلم King Lines کمپانی Big Up در سال ٢٠٠٧ که تمرین های او بر مسیر کلارک را به تصویر می کشد، "اگر قرار است مسیری در حد ۹۰ فوت را صعود کنید، باید صعود بر فراز آب های عمیق      (Deep Water Soloing) را امتحان کنید و اگر زحمت امتحانش را به خود می دهید، باید مسیری سخت و قابل توجه را صعود کنید. مسیرهایی اینچنینی با طول بیش از ۲۰۰ فوت در سطحی فراتر از صعودهای امروزی قرار دارند."

شارمای ٢٧ ساله در طول یک سال و نیم گذشته روزهای متوالی به تمرین بر روی این مسیر پرداخته است. بدلیل فرصت بسیار محدود استراحت در مسیر، یا به قول او "یک تکان دست (برای استراحت)"، در قسمت های دشوار مجبور می شد چند رول را جا بگذارد که نتیجه اش اغلب سقوط های ٦٠ فوتی بود.

پیش از این، شارما مسیرهای 5.15 زیادی را بصورت ردپوینت صعود کرده است، از جمله مسیرهای Realization، لا رامبلا و نیز مسیر اس پانتوس بر فراز آب های عمیق در مایورکا که سختی اش را مشخص نکرده اما تا پیش از صعود مسیر اخیر در کلارک ماونتن، آن را دشوارترین مسیری می دانست که صعود نموده است.

بر گرفته از سایت com.bigupproductions و مجله climbing

برگردان: سعید رشیدی نوین

یخ نوردی

یخ نوردی چیست؟

یخ نوردی شکل دیگری از سنگ نوردی است، به همان اندازه دشوار و مهیج، اما دو عامل سرما و یخ را نیز باید به آن افزود. کسانی که به دنبال نوع دیگری از صعود هستند و فقط رفتن به برنامه های زمستانی راضیشان نمی کند، شاید بخواهند ورزش هیجان انگیز و لذت بخش یخ نوردی را امتحان کنند.

در یخنوردی، در فضای باز، ورزشکار توده های یخی مانند شیب های پوشیده از یخ و آبشار های منجمد را صعود می کند. بسته به میزان شیب و نوع یخ می توان از ابزارها و تکنیک های گوناگونی استفاده کرد.

یخ نوردی به دو گروه عمده تقسیم می شود. یک نوع آن شامل صعود آبهای جاری یخ زده، مانند آبشار ها، و نوع دیگر شامل سطوح برفی فشرده و شیب دار و یا یخ هایی می گردد که معمولاً در ارتفاعات بالای کوه ها یافت می شود.

آغاز یخ نوردی در همان روزهای نخستین کوهنوردی بود که کوهنوردان با راه آب ها و دامنه های یخ بسته روبرو می شدند. با گذشت سال ها، تکنیک ها پیشرفت کرد و صعودهای انجام شده دشوارتر و دشوارتر گردید. در نتیجه برای رفع نیازهای جمع در حال افزایش یخ نوردان، ابزارها و لوازم مختلفی تولید شد و گسترش یافت.

اگر آگاهی و آمادگی کافی داشته باشید، استفاده درست و بهینه از لوازم یخ نوردی باعث خواهد شد که توانایی صعود دیواره های یخی را پیدا کنید. تبر یخ و کرامپون مهمترین ابزارهای این ورزش هستند. اگر چه لوازمی که در یخ نوردی و سنگ نوردی به کار می روند تقریباً یکسان هستند، اما محیطی که صعود می کنید کاملاً متفاوت است. در حالی که نوع و کیفیت سنگ در طول سال تغییر بسیار اندکی می کند، یخ، روزانه و یا حتی در هر ساعت تغییر شکل می دهد.

به خاطر داشته باشید که به همراه داشتن ابزار مناسب و آگاهی کامل از تکنیک های مختلف صعود ضروریست. مانند همه ورزش های دشوار و طاقت فرسای دیگر، یخ نوردان باید از خطرات این رشته آگاهی داشته باشند. با این وجود، نگذارید این خطرات مانع لذت بردن شما از تجربه استثنایی صعود یخ شود. با داشتن دانش و تمرین کافی و بینش صحیح به سوی تجربه صعودی لذت بخش پیش روید!

منبع: http://www.abc-of-iceclimbing.com

گردآوری و برگردان: سعید رشیدی نوین

تکنیک های دست به سنگ

Scrambling

اسکرمبلینگ (تکنیک دست به سنگ ساده)

صعود از سنگ هایی که برای انجام سنگنوردی به قدر کافی دشوار و شیبدار نیستند، اسکرمبلینگ (با زحمت و چهار دست و پا بالا رفتن) نامیده می شود. در اسکرمبلینگ، هنگام صعود از گرده، خط الراس، صخره و یا تیغه، اساساً از دست و پا استفاده می شود. در دست به سنگ های دشوار، استفاده از ابزار های مختلف صعود از جمله طناب ضروری است.

مهمترین مزیت اسکرمبلینگ آزادی و حق انتخابی است که این تکنیک در استفاده از ابزارهای گوناگون صعود در اختیار می گذارد. با این وجود، برای امنیت بیشتر، همراه داشتن طناب هنگام اسکرمبلینگ ضروریست. این کار در دست به سنگ های دشوار برای کمک به سایر صعودکنندگان یا هنگام پایین آمدن بسیار مفید و به دردبخور خواهد بود.

مکان های مناسب اسکرمبلینگ عموماً به سه دسته آسان، متوسط و دشوار تقسیم بندی می شود. دسته دشوار ممکن است نیازمند مهارت های مسیر یابی و گرفتن گیره های متوالی و زیاد باشد، درحالیکه مناطق اسکرمبلینگ آسان ممکن است تنها نیاز به کمی دست به سنگ شدن با گیره های محدود داشته باشد. مهارت های مسیریابی ممکن است برای مکان هایی با سختی متوسط هم مناسب باشد.

جدای از این سه طبقه بندی، مسیرهایی نیز وجود دارند که درجه S3 نامیده می شوند. S به معنای(سخت و جدی  serious) است و این مسیرها از قبل به عنوان مسیرهای سنگنوردی دسته بندی شده اند. چنین مسیرهایی دشوارند و برای صعودشان آمادگی لازم است. شناخت منطقه نیز قبل از دست به سنگ شدن در هر مسیری ضروری است.

هنگام مسیریابی اسکرمبلینگ، میتوانید از گیره هایی که در اثر استفاده مداوم ساییده شده اند استفاده کرده و مسیر را تشخیص دهید. اکثر اوقات از این گیره ها استفاده می شود و بسیاری از افراد از آن ها بالا می روند. همیشه به منظور پیشگیری از در رفتن و سقوط، گیره های نزدیک به هم را انتخاب کنید. همچنین اطمینان حاصل کنید که بیشتر وزنتان را روی پاهایتان می اندازید. در خصوص پوشش، همواره راحتی را در نظر بگیرید. لباس های بگی و گشاد نپوشید، زیرا اینگونه لباس ها ممکن است به سنگ گیر کند. لباس های گرم و بادگیر به تن کنید و کفش هایی با زیره سفت بپوشید. هنگام دست به سنگ شدن در هوای سرد، از دستکش های دو انگشتی یا بدون انگشت استفاده کنید تا دستانتان گرم بماند.

کسانی که اسکرمبلینگ می کنند، باید بدون در نظر گرفتن سطحشان، هنگام صعود از مسیر های سخت کوهستانی که نیازمند استفاده از ابزارهای مختلف صعود است، منصرف شده و بازگردند. باید حد خود را دانست و در این فعالیت بالقوه خطرناک ریسک زیادی نکرد.

تهیه و ترجمه: سعید رشیدی نوین

منبع: www.abc-of-rockclimbing.com

جام جهانی ۲۰۰۸

                   جام جهانی ۲۰۰۸ سنگنوردی در شهر ویل

هفتمین دوره جشنواره ورزشهای کوهستانی توا، چهارم تا هشتم ژوئن ٢٠٠٨، در شهر ویل کلرادو برگزار خواهد شد و پس از نزدیک به ٢٠ سال برای اولین بار امریکا میزبان جام جهانی سنگنوردی خواهد بود. جشنواره مسابقات ورزشهای کوهستانی توا، با مشارکت انجمن سنگنوردی امریکا و مسئولان شهر ویل، با موفقیت توانستند از طرف هیئت رئیسه صعودهای ورزشی یعنی فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی (IFSC) ، میزبانی مسابقات جام جهانی سنگنوردی را از آن خود کنند.

مسابقات جام جهانی IFSC حضور سنگنوردان حرفه ای، مربیان و رسانه های بیش از ٣٠ کشور را در بازی های ورزشهای کوهستانی توا در شهر ویل به همراه خواهد داشت. این رقابت ها یکی از هشت مرحله مسابقات جهانی دوره ای بولدرینگ (جام های جهانی) در سال ٢٠٠٨ خواهد بود.

ارزیابی می شود که در سال ٢٠٠٨ حدود ٢٠٠٠ ورزشکار در بیش از ۲۰ رشته مختلف از جمله قایقرانی، دوچرخه سواری، پاراگلایدینگ، ماهیگیری، مسابقات مالتی اسپورت، عملیات امداد و نجات کوهستان و رقابت های سنگنوردی در جشنواره ورزشهای کوهستانی توا، با هم به رقابت  بپرداخت. در حدود ٣٥٠٠٠ تماشاگر نیز در این برنامه ٥ روزه شرکت خواهند داشت. علاوه بر مسابقات ذکر شده، این جشنواره شامل فستیوال اجرای زنده موسیقی، مسابقات عکاسی و فیلم سازی و همایش گرین لایت دیستریکت (جنبشی برای حفظ محیط زیست) خواهد بود. همچنین نمایشگاه کاملی از استخر های کایاک سواری و دیواره های مصنوعی سنگنوردی به همراه کلاسهای آموزشی و دوره های دوچرخه سواری کوهستان توسط بهترین ورزشکاران جهان، از جمله فعالیت های این جشنواره خواهد بود که با بخش عرضه این کالاها و خدمات ارتباط تنگاتنگی خواهد داشت. جوایز فستیوال ٢٠٠٨ توا با رقمی بالغ بر ١٠٠٠٠٠ دلار، تاکنون بیشترین میزان بودجه بوده است.

وظیفه انجمن کوهنوردی امریکا، که ریاست صعودهای ورزشی این کشور را به عهده دارد، اطمینان حاصل کردن از موفقیت و توسعه ورزش سنگنوردی است. این انجمن مسابقات سه رشته بولدرینگ، سنگنوردی اسپورت و سرعتی را پشتیبانی و برگزار می کند و توسط سازمان های ذیل تائید شده و به رسمیت شناخته می شود:

·         فدراسیون بین المللی صعود های ورزشی (IFSC – که سابقاً با نام انجمن بین المللی مسابقات سنگنوردی یا ICC شناخته می شد.)

·         کمیته بین المللی المپیک (IOC)

·         کمیته المپیک ایالات متحده (USOC)

فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی، نظارت و ریاست رقابت های سنگنوردی را بر عهده دارد. در ٢٧ ژانویه ٢٠٠٧، IFSC پس از رای گیری ٤٨ فدراسیون ملی برای تشکیل فدراسیون بین المللی جدیدی جهت کنترل مسابقات سنگنوردی، بوجود آمد. IFSC دنباله ای از فعالیت های انجمن بین المللی مسابقات سنگنوردی است که تا سال ١٩٩٧ مشغول به کار بود.

منبع: www.rockandice.com

تهیه و ترجمه: سعید رشیدی نوین

(Nose) رکورد سرعت به روی مسیر نوز

ثبت رکورد جدید سرعت بر روی مسیر نوز توسط برادران هابر

روز دوشنبه، نهم اکتبر، توماس و الکساندر هابر رکورد جدیدی در صعود سرعتی مسیر ٩٠٠ متری نوز در دیواره ال کاپیتان و منطقه یوسمیت ثبت نمودند. آنها این مسیر را در مدت ٢ ساعت و ٤٥ دقیقه و ٤٥ ثانیه صعود و رکورد قبلی را بیش از ٣ دقیقه جابجا کردند.

این خبر مثل انفجار بمبی حتی شاید سریعتر از خود صعود منتشر شد:

الکساندر و توماس هابر با صعود نوز، مسیر افسانه ای واقع بر ال کاپیتان تنها در ٢ ساعت و ٤٥ دقیقه و ٤٥ ثانیه از ابتدای مسیر تا درختچه پایان، رکورد سرعت جدیدی بر جا گذاشتند!

پاییز امسال برادران هابر بار دیگر به یوسمیت سفر کردند تا رکورد ٢ ساعت و ٤٨ دقیقه و ٥٥ ثانیه ای را که در سال ٢٠٠٢ هانس فلوراین و یوجی هیرایاما بر جای گذاشته بودند، بشکنند.

حدود ١٠٠ سنگنورد برای تماشای این صعود از ٦:٥٠ تا حدود ٩:٣٥ صبح در محل زیبای ال- کپ گرد هم  آمده بودند.

از آنجا که صعود سرعتی موقعیت مناسبی است، تصمیم گرفتیم از الکساندر درخواست کنیم اطلاعات بیشتری درباره صعودشان در اختیارمان بگذارد:

• یه سنگنورد چقدر باید با یه مسیر آشنا باشه تا بتونه رکورد جدیدی به جا بذاره؟

به نظر من ضروریه که یه مسیر رو کاملاً بشناسه. نه تنها برای صعود سریعتر، بلکه مهمتر از همه برای اینکه با وجود سرعت، صعود بی خطری داشته باشه! ما پاییز امسال شش بار مسیر رو صعود کردیم تا بتونیم اولین صعودمون که سرعت قابل قبولی داشته باشه رو انجام بدیم.

• بحث ایمنی رو به میان آوردی. ریسک چه نقشی در این کار ایفا می کنه؟

در صعود سرعتی ریسک مهمترین عامله. ما میتونستیم حتی سریعتر هم صعود کنیم اما این کار  همیشه با بالاتر رفتن چشمگیر خطر در ارتباطه. مسلماً در قسمت های آسون تر بالاترین سرعت صعودمون رو داشتیم و بیشترین زمان رو برای حرکات طناب از جمله پاندوله روی شکاف های استاولگ یا کینگ سوئینگ صرف کردیم.

• سنگنوردی ذاتاًبا اصول اخلاقی بنیادین خودش در ارتباطه. آیا این مساله در مورد صعود های سرعتی هم صدق می کنه؟

مثل همه شاخه های دیگه ی سنگنوردی، مسلماً در مورد صعود سرعتی هم اصول و قوانینی هستند که باید رعایت بشن. مثلاً شروع و پایان یه مسیر به دقت مشخص میشه.

• بعد از بارها تلاش بالاخره رکورد جدید رو ثبت کردید. اینبار چه چیزی رو به خوبی رعایت کردید؟

ایندفعه اون شانسی رو که دو دفعه قبل از چنگمون در رفته بود بدست آوردیم. اگر چه سخت بود که بعد از دو باری که بخاطر مصدومیت موفق نشده بودیم، بتونیم روحیه مناسب رو پیدا کنیم. اما ارزشش رو داشت!

• صعود سرعتی برای برادران هابر به چه معنیه؟ آیا فقط یه رقابت با زمانه یا چیزی عمیق تر؟

صعود سرعتی بدون شک ماجراجویی بزرگیه. ما در این کار به شدت در معرض خطریم و همین ریسکه که در آخر کار زمان نهایی صعود رو مشخص می کنه. اگر کسی که امیدواره رکورد جدیدی بزنه آمادگی صعود با این اندازه خطر رو نداشته باشه، قبل از اینکه حتی شروع کنه شکست خورده ست! پس چیزی که مهمه اینه که آدم واقع گرایانه حد توانایی خودش رو مورد قضاوت قرار بده وگرنه نتایج کار مرگبار خواهد بود.

• در پایان، رکورد سرعت روی مسیر نوز رو بهتون تبریک میگم. تصمیمی برای صعود آزاد این مسیر دارید؟

در چند سال گذشته ما خیلی به یوسمیت سفر کرده ایم. در حال حاضر به بقیه دیواره ها فکر می کنیم.

                                              تهیه و ترجمه: سعید رشیدی نوین

نتایج مسابقات جهانی سنگنوردی_ اسپانیا

قهرمانان جهان کار خود را به پایان رساندند

مسابقات قهرمانی جهان در رشته سنگنوردی که به مدت یک هفته در آویلس اسپانیا جریان داشت با معرفی قهرمانان جدید در سختی مسیر، بولدرینگ و سرعت به پایان رسید.

در این مسابقات که هر دو سال یکبار انجام میگیرد، سنگنوردان روس با کسب هفت مدال از جمله ٣ مدال طلا (بیش از دو برابر سایر کشورها) در رده بندی نهایی در صدر قرار گرفتند. نکته ای که نشان میداد رقابت های سنگنوردی بیش از پیش بین المللی شده، عدم کسب حتی یک مدال توسط تیم فرانسه بود که مدتهاست بر این ورزش سلطه دارد. به همین ترتیب امریکایی های معدودی که در اسپانیا به رقابت پرداختند، موفقیت چندانی کسب نکردند.

از نکات برجسته این مسابقات، فینال فوق العاده زنان بود بین آنجلا آیتر ٢١ ساله اتریشی، سنگنورد مطرح مسابقات در سالهای اخیر و موریل سارکانی ٣٣ ساله از بلژیک، برترین سنگنورد اواخر دهه ٩٠ که امسال به اوج بازگشته بود. در این رقابت که روی مسیر فینال مردان انجام می شد و فقط دو گیره برای کم کردن فاصله گیره ها اضافه شده بود، آیتر بالاتر از بسیاری از مردان فینالیست صعود کرد و قهرمان شد.

دیمیتری شارافوتینوف از روسیه برنده نوظهور بولدرینگ مردان بود. این سنگنورد ٢١ ساله اهل اکاترینبورگ، در جام جهانی سال گذشته مقام بیست و سوم را بدست آورد اما در سال ٢٠٠٧ با قدرت ظاهر شد؛ هر چند به گفته خود او در مصاحبه با وب سایت 8a.nu تنها مسیرهای  7C+ یا  V10 طبیعی را صعود کرده است. سایر نتایج شارافوتینوف (مقام چهل و هفتم سختی مسیر و دهم سرعت) به قدر کافی خوب بوده است تا او را در مجموع قهرمان جهان در سال ٢٠٠٧ نماید. در قسمت زنان جنی لاواردا ایتالیایی در مجموع (سختی، بولدرینگ و سرعت) قهرمان شد.

امیلی هرینگتون امریکایی در آویلس مقام آبرومندانه اما ناامیدکننده چهاردهم را در سختی مسیر کسب کرد. در آخرین مسابقات جهانی در سال ٢٠٠٥، هرینگتون مدال نقره را به گردن آویخته بود. پیج کلسن امریکایی به نیمه نهایی بولدرینگ راه یافت و در نهایت نیز چهاردهم شد که نتیجه ای فوق العاده  برای سنگنوردی ١٧ بود که نخستین بار رقابت های بین المللی بزرگسالان را تجربه می کرد. دنیل وودز، یکی از بهترین بولدررهای طبیعی که در مسابقات جهانی نسبتا بی تجربه است، در آویلس در حد و اندازه های خود ظاهر نگشت و چهل و سوم شد.

برای مشاهده نتایج کامل و تصاویر بیشتر می توانید

 به وب سایت www.ifsc-climbing.org  مراجعه کنید.