تماس با ما

ولفگانگ گولیچ

           "در سنگنوردی به نظر می رسد کمال هماهنگی بین جسم و ذهن برقرار شده است."

ولفگانگ گولیچ در بین سنگنوردان به عنوان یک اسطوره شناخته می شود، حتی برای آن هایی که خطرات این رشته ورزشی را به عنوان بخشی از وجودش پذیرفته اند. توانایی او در عبور از موانعی که دیگران را متوقف می کرد، چه واقعی و چه ذهنی، به زندگی کوتاهش درخششی بی نظیر می داد که او را از بقیه متمایز می کرد. علاوه بر صعود صخره های عمودی و دشوار اروپا، استرالیا، آمریکا و آسیا، گولیچ در رده بندی جامعه سنگنوردی هم بالا رفت تا تبدیل به یکی از بهترین قهرمانان تاریخ این رشته شود.

بزرگترین میراث گولیچ صدها مسیری بود که او گشود. دیگران هم توانستند ردپایش را دنبال کنند و چیزهایی که او دیده بود ببینند، اما گولیچ همیشه اولین بود. هرچند که آرزوی او نه اول بودن، بلکه مبارزه با صخره های فتح نشده بود:

"اگر بخواهیم جذابیت صعود اسپورت را توضیح دهیم، دیدگاه سنتی ورزش که آن را در قالب اصطلاحات ورزشی محض و عملکرد ورزشی به عنوان پدیده ای مجزا توصیف می کند کافی نیست، در عوض ارزش خاص سنگنوردی جنبه ماجراجویی و شیوه زندگی در آن است. اولین اصل، عملکرد بدون تعهد در این ورزش است: خود سنگنورد تعیین می کند که چطور، چه وقت و کجا فعالیتش را انجام دهد. تنها محدودیت پذیرفته شده، قاعده ای است که روش ها و ابزار فعالیت ورزشی را تعیین می کند، که آن هم توسط صعود کننده تصمیم گرفته می شود. تصمیم برای انجام کاری بر اساس توانایی های خودتان به این معنی است که شما استفاده از ابزار کمکی برای حرکت به جلو را محدود می کنید."

همچنان که گولیچ سطح کارش را بالا می برد، بخش عمده تجارب صعودش معطوف به صعود سولو شد. قدرت جسمی و ذهنی تنها چیزی بود که جان او را صدها فوت بالاتر از سطح زمین حفظ می کرد. گولیچ از استفاده از طناب و صندلی فرود خودداری می کرد و در عوض با خود بولت حمل می کرد تا مسیر را برای دیگران علامت گذاری (آماده) کند. گولیچ فری سولو را به عنوان "حقیقتی دیگر در صعود آزاد" توصیف می کرد.

"یک حس شگفت انگیز از لذت، تمام اضطراب را در خود ذوب می کند و ناگهان احساس می کنم که این بازی، قمار زندگی ام نبوده و ذاتاً خطرناک نیست. من در آفتاب روی سطح صاف قله می نشینم، "حقیقت دیگر" (نام مسیر) حالا دیگر جزئی از (خاطرات) گذشته است. این اندیشیدن به مرگ است که ارزش زندگی را به ما می آموزد." ـ بعد از اولین صعود فری سولوـ مسیر Seperate Reality، دره یوسمیت ۱۹۸۶.

بیوگرافی ولفگانگ گولیچ از ویکیپدیا:

Wolfgang Güllich (تولد: ۲۴ اکتبر ۱۹۶۰، مرگ: ۳۱ آگوست ۱۹۹۲)، در شهر لودویگشافن آلمان متولد شد. او در سرتاسر جهان به عنوان یکی از ماهرترین، پر جرأت ترین و مشهورترین سنگنوردان تمام تاریخ به حساب می آید. ولفگانگ سنگنوردی را از Sandstone-rocks در منطقه سادفالز شروع کرد. به زودی تبدیل به یکی از بهترین سنگنوردان این منطقه شد و در سن ۱۶ سالگی اولین صعود آزاد مسیر Jubilaumsriss با درجه 5.10c را به انجام رساند. سپس به Elbsandsteingebirge و Shawangunks و همچنین دره یوسمیت در آمریکا رفت و در آنجا توانست اکثر مسیرهای درجه بالای هر منطقه را صعود کند. از جمله دومین صعود مسیر Grand Illusion با درجه 5.13b/c (که اولین صعود آن توسط "تونی یانیرو" انجام شده بود). پس از آن به فرانکن جورا رفت و تعداد زیادی مسیر دشوار گشود و صعود کرد. از جمله:

Kanal im Rücken با درجه 5.13c در سال ۱۹۸۴
Punks in the Gym (به معنی "ولگردها در باشگاه") با درجه 5.13d_5.14a در سال ۱۹۸۵ 
Amadeus Schwarzenegger با درجه 5.13c در سال ۱۹۸۶
Wallstreet با درجه 5.14c در سال ۱۹۸۷
Action Directe (به معنی "نبرد تن به تن") با درجه 5.14d در سال ۱۹۹۱ (این مسیر هنوز هم یکی از سخت ترین مسیرهای جهان به حساب می آید).

با این حساب گولیچ چندین درجه به سیستم درجه بندی سنگنوردی افزود. در واقع به استثنای مسیر Hubble که توسط "بن مون" صعود شد، (اولین مسیر 5.14c دنیا)؛ ولفگانگ عامل چهار پله متوالی صعود در سیستم درجه بندی بود. درجاتی که برای اولین بار در دنیا صعود شد. گولیچ همچنین روش تمرین جدیدی برای campus boarding (تخته ای چوبی شبیه سیمیلاتور برای تقویت انگشت ها) ابداع کرد تا بتواند مسیر اکشن دایرکت (Action Directe) را صعود کند.

علاوه بر این ها او نخستین صعود مسیرهایی چون Eternal Flame (به معنی شعله ابدی) با درجه سختی (5.12c-A2) در منطقه قره قروم و مسیر Riders on the Storm (سواران طوفان) با درجه سختی (5.12d-A3) را در پاتاگونیا به ثبت رساند. دشواری این مسیرها نشان داد که او علاوه بر مسیرهای اسپورت کوتاه و یک طول طنابی، در صعود کوههای سرسخت نیز مهارتی فوق العاده دارد.

گولیچ پس از سقوط از مسیر the Master's Edge (تیغه ی بزرگان) در منطقه Millstone Quarry در دربی شایر انگلیس دچار شکستگی کمر شد، اما بعد از بهبودی در سال ۱۹۸۶ مسیر Separate Reality (حقیقت دیگر، حقیقت متمایز) در پارک ملی یوسمیت آمریکا را به شیوه فری سولو صعود کرد. صعود مسیر بدون استفاده از طناب و عبور از شکافی افقی  به طول ۲۰ فوت در سقف یک کلاهک!

علاوه بر همه این ها، گولیچ همچنین در فیلم سینمایی صخره نورد (Cliffhanger) نقش بدل "سیلوستر استالونه" را در صحنه های صعود بازی کرد.

در سال ۱۹۹۰ با آنت آشنا شد و یک سال بعد با او ازدواج کرد.

در ۲۹ آگوست ۱۹۹۲ ولفگانگ در حین رانندگی در مسیر بین دو شهر مونیخ و نورنبرگ به خواب رفت و اتومبیلش از مسیر اتوبان منحرف شد. او دیگر هرگز هشیاری اش را به دست نیاورد و دو روز بعد در بیمارستانی در Ingolstadt درگذشت. شرکت در برنامه های تلویزیونی و مصاحبه با رسانه ها پس از شهرت رو به رشد او برای کارش در فیلم صخره نورد، به عنوان دلایل اصلی خستگی شدیدش در زمان تصادف ذکر شد.

امروزه او هنوز هم به عنوان یکی از بُت های سنگنوردی در سرتاسر جهان مورد احترام است. نه تنها به خاطر ابهت مسیرهای جدید و دشوارش، بلکه برای سخاوت و انسانیت بی نظیرش. مرگ او در سن ۳۱ سالگی هنوز یکی از بزرگترین تراژدی های سنگنوردی مدرن محسوب می شود.

منبع: ChesslerBooks.com و wikipedia

گردآوری و برگردان: فرشاد اسمعیل زاده

یخ نوردی

یخ نوردی چیست؟

یخ نوردی شکل دیگری از سنگ نوردی است، به همان اندازه دشوار و مهیج، اما دو عامل سرما و یخ را نیز باید به آن افزود. کسانی که به دنبال نوع دیگری از صعود هستند و فقط رفتن به برنامه های زمستانی راضیشان نمی کند، شاید بخواهند ورزش هیجان انگیز و لذت بخش یخ نوردی را امتحان کنند.

در یخنوردی، در فضای باز، ورزشکار توده های یخی مانند شیب های پوشیده از یخ و آبشار های منجمد را صعود می کند. بسته به میزان شیب و نوع یخ می توان از ابزارها و تکنیک های گوناگونی استفاده کرد.

یخ نوردی به دو گروه عمده تقسیم می شود. یک نوع آن شامل صعود آبهای جاری یخ زده، مانند آبشار ها، و نوع دیگر شامل سطوح برفی فشرده و شیب دار و یا یخ هایی می گردد که معمولاً در ارتفاعات بالای کوه ها یافت می شود.

آغاز یخ نوردی در همان روزهای نخستین کوهنوردی بود که کوهنوردان با راه آب ها و دامنه های یخ بسته روبرو می شدند. با گذشت سال ها، تکنیک ها پیشرفت کرد و صعودهای انجام شده دشوارتر و دشوارتر گردید. در نتیجه برای رفع نیازهای جمع در حال افزایش یخ نوردان، ابزارها و لوازم مختلفی تولید شد و گسترش یافت.

اگر آگاهی و آمادگی کافی داشته باشید، استفاده درست و بهینه از لوازم یخ نوردی باعث خواهد شد که توانایی صعود دیواره های یخی را پیدا کنید. تبر یخ و کرامپون مهمترین ابزارهای این ورزش هستند. اگر چه لوازمی که در یخ نوردی و سنگ نوردی به کار می روند تقریباً یکسان هستند، اما محیطی که صعود می کنید کاملاً متفاوت است. در حالی که نوع و کیفیت سنگ در طول سال تغییر بسیار اندکی می کند، یخ، روزانه و یا حتی در هر ساعت تغییر شکل می دهد.

به خاطر داشته باشید که به همراه داشتن ابزار مناسب و آگاهی کامل از تکنیک های مختلف صعود ضروریست. مانند همه ورزش های دشوار و طاقت فرسای دیگر، یخ نوردان باید از خطرات این رشته آگاهی داشته باشند. با این وجود، نگذارید این خطرات مانع لذت بردن شما از تجربه استثنایی صعود یخ شود. با داشتن دانش و تمرین کافی و بینش صحیح به سوی تجربه صعودی لذت بخش پیش روید!

منبع: http://www.abc-of-iceclimbing.com

گردآوری و برگردان: سعید رشیدی نوین

!نوروزتان پیروز

هر روزتان نوروز                   نوروزتان پیروز