امدادگران کوهستان یا کوهنوردنماهای خودخواه؟! صعود سراسری دماوند بود. همه ی تیم های امداد و نجات کوهستان از تمام استان ها شرکت کرده بودند. تو راه برگشت به گوسفند سرا، بارون شدید همه رو غافلگیر کرد و بیشتر وسایل خیس شد. شب نفرات رو توی مسجد پلور اسکان دادند. کیسه خواب بیشتر نفرات خیس بود و قرار شد از پتوهای هلال احمر استفاده کنند، اما پتو کم بود و افراد خیس و خسته زیاد. اینجا بود که بعضی از "امدادگران" محترم کوهستان با عجله پتوها رو زیر سر و پشت کوله ها انبار کردند تا شب گرم و راحتی داشته باشند. بقیه هم که لباس و کیسه خوابشون خیس شده زیاد مهم نیستند، حتی اگه هم تیمی باشند! آقای "امدادگر کوهستان"، الان که در شرایط عادی و زیر سقفی، حاضر نیستی پتوی خودت رو با هم تیمی هات قسمت کنی؛ توی شرایط سخت و بحرانی کوه می خوای کی رو نجات بدی؟!!

داوود رکابی در عرصه سنگنوردی کشور نیازی به معرفی ندارد. قهرمان دومین دوره المپیاد سنگنوردی و عضو ثابت تیم ملی در سال های اخیر، در روز سوم دی ماه ۱۳۶۵ در زنجان متولد شد. از سال ۷۹ سنگنوردی را از سالن حجاب زنجان آغاز کرد و دو سال بعد با به دست آوردن مدال نقره سنگنوردی آسیا در رشته سختی مسیر رده نوجوانان، استعدادش را نشان داد. داوود در طی هشت سال فعالیت سنگنوردی، ۶ مقام اول کشوری، ۲ مقام سومی نوجوانان و سوم مسابقات بین المللی جام فجر بندرعباس را از آن خود کرده و خود را به عنوان یکی از بهترین سنگنوردان ایران مطرح کرده است. او با کسب مدال نقره در اولین دوره المپیاد ورزشی ایرانیان کار خود را ادامه داد تا امسال با کسب مدال طلا در دومین دوره این مسابقات، برگی زرین به افتخارات ورزشی اش بیافزاید.