تماس با ما

!خوش آمدید

"به وبلاگ تیم سنگنوردی RockRovers خوش آمدید!"

• RockRovers اولین و تنها گروه منحصراْ سنگنوردی استان زنجان و اولین وبلاگ دو زبانه سنگنوردی در ایران است.

• اعضای این تیم متشکلند از:

1. فرشاد اسمعیل زاده
2. امین موذنی
3. علیرضا جرجیسی
4. سعید رشیدی نوین

• اکثر برنامه های گروه و مطالب این وبلاگ متمرکز بر سنگ نوردی است، هرچند کوهنوردی، یخ نوردی، غارنوردی، جنگل پیمایی و ... را نیز شامل می شود.

• RockRovers هیچ گونه وابستگی به هیئت کوهنوردی، فدراسیون و دیگر گروه ها نداشته و کاملاْ مستقل و آزاد عمل می کند.

• هدف از مطالب این وبلاگ، ارتقاء سطح آگاهی سنگنوردان و ارتباط و آگاهی از تازه های سنگنوردی جهان است و شامل بخش هایی چون: خبر داخلی، خبر خارجی، مطالب علمی و همچنین گزارش برنامه و گالری عکس می باشد; که همه ی این موارد گامی است کوچک در جهت خدمت به نسل در حال انقراض سنگنوردان طبیعی کار در ایران (یا حداقل زنجان)!

• کلیه مطالب این وبلاگ به دو زبان فارسی(Farsi) و انگلیسی(English) درج خواهد شد.

• مطمئناْ نظرات، پیشنهادات و البته انتقادات سازنده شما همنوردان، ما را در انجام هر چه بهتر رسالتمان یاری خواهد کرد.

پایدار باشید!

دیواره گلجیک

این هفته برنامه گروه آرامدلان تمرین بر روی دیواره گلجیک بود. عصر پنج شنبه با آن ها همراه می شوم و به سمت دیواره گلجیک با ارتفاعی بیش از ۱۵۰ متر در ۵۵ کیلومتری جنوب غربی زنجان حرکت می کنیم.

(نتایج مسابقات سنگنوردی دانشجویان دانشگاههای دولتی (جام افضلی پور _ کرمان

مسابقات سنگنوردی دانشجویان کشور تحت عنوان جام افضلی پور ۸ تا ۱۰ خرداد در سالن اختصاصی سنگنوردی کرمان برگزار شد.

این رقابت ها که در سه رشته بولدرینگ، سرعت و سختی مسیر دنبال می شد، با معرفی نفرات اول تا سوم هر رشته به پایان رسید.

در رشته بولدرینگ ۲۶ سنگنورد در مرحله اول کار خود را آغاز کردند که از این تعداد ۲۰ نفر راهی مرحله دوم شدند.

 با صعود بر روی چهار مسیر دیگر، ۶ نفر برتر این مرحله به فینال راه پیدا کردند که در پایان نتایج زیر رقم خورد:

1. محمد جعفری (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
2. حسین یزداندوست (دانشگاه بوعلی همدان)
3. پیام جعفری (دانشگاه تربیت معلم تهران)
4. فرشاد اسمعیل زاده (دانشگاه زنجان)
5. منصور آقایی (دانشگاه تبریز)
6. حمید رضا یوشی (دانشگاه علمی-کاربردی تهران)

صبح روز ۹ خرداد مسابقات رشته سرعت آغاز شد که نسبت به دیگر رشته ها استقبال کمتری از آن شده بود و در پایان سنگنوردان کرمانی مقام های اول تا چهارم را به خود اختصاص دادند:

1. محمد جعفری (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
2. آرش حسن زعیم (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
3. روح الله عباس زاده (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
4. شایان اسفراینی (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
5. سینا شهبازی (دانشگاه تربیت معلم تهران)
6. محمد رضا سمیعی (دانشگاه سمنان)

بعدازظهر همان روز مرحله اول رشته سختی مسیر با شرکت ۴۱ سنگنورد شروع شد و با صعود بر روی مسیری با درجه سختی  5.11b ، از این تعداد ۲۶ نفر به مرحله بعد راه پیدا کردند.

در مرحله نیمه نهایی، با رقابت بر روی مسیر 5.12bc ، نفرات برتر (۸ نفر) جواز حضور در فینال رقابت ها را به دست آوردند.

بعداز ظهر روز جمعه ۱۰/۳/۸۷ فینال مسابقات با درجه سختی 5.12d برگزار شد و باز هم محمد جعفری از کرمان مقام اول را به خود اختصاص داد:

1. محمد جعفری (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
2. حسین یزداندوست (دانشگاه بوعلی همدان)
3. پیام جعفری (دانشگاه تربیت معلم تهران)
4. منصور آقایی (دانشگاه تبریز)
5. فرشاد اسمعیل زاده (دانشگاه زنجان)
6. سینا شهبازی (دانشگاه تربیت معلم تهران)
7. روح الله عباس زاده (دانشگاه شهید باهنر کرمان)
8. حمید رضا یوشی (دانشگاه علمی-کاربردی تهران)-(انصراف)

در حاشیه:

• رقابت ها در رشته بولدرینگ از سطح بالایی برخوردار بود، اما در سرعت و سختی مسیر چنین چیزی به نظر نمی رسید.
• به جز مرحله فینال سختی مسیر (روز آخر)، در بقیه روزها هیچیک از مسئولین دانشگاه کرمان و یا تربیت بدنی در سالن مسابقات حضور نداشتند.
• وضعیت تغذیه و مخصوصاً خوابگاه در طول مسابقات به هیچ وجه راضی کننده نبود.
• فاصله بین نفرات اول و بقیه دانشجوها بسیار زیاد بود؛ به طوری که چند نفر اول در حد تیم ملی ظاهر شدند و این در حالی بود که بسیاری از دانشجویان (مثل دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان) قبلاً دیواره سنگنوردی را لمس هم نکرده بودند؛ که این خود نشانه تقسیم ناعادلانه امکانات بود.
• از نکات مثبت این دوره از مسابقات، زمانبندی دقیق و اجرای مناسب مراحل، طبق برنامه تعیین شده و وقت مقرر بود که تا به حال کمتر شاهد آن بوده ایم.

 عکس ها از: علیرضا جرجیسی ـ مسعود قلعه ای

۳۶ عکس دیگر از مسابقات

2 گزارش تصویری

زنجان-ماسوله (مسیر اندره)

روز اول:

زنجان تا طارم (روستای دَرام): ۲ساعت (با ماشین) (مسیر آسفالت)

درام تا پل روستای نوکیان: ۲۰ دقیقه (با ماشین) (مسیر خاکی)

پل نوکیان (شروع پیاده روی) تا روستای تازه کند: ۲ ساعت

تازه کند تا روستای اندره (محل شب مانی): ۳ ساعت

روز دوم:

اندره تا گردنه جاده خاکی: ۱ ساعت

بالای گردنه تا ماسوله: ۲ ساعت و نیم

برای دیدن تصاویر بیشتر اینجا کلیک کنید!

! گزارش تصویری

زنجان-ماسوله (مسیر هزار پله)

روز اول:

زنجان تا طارم (روستای دَرام): ۲ ساعت (با ماشین) (مسیر آسفالت)

درام تا سبزه میدان: ۱۵ دقیقه (با ماشین) (مسیر خاکی)

سبزه میدان (شروع پیاده روی) تا روستای سیاو: ۴ ساعت و نیم

سیاو تا کلبه های ییلاقی (محل شب مانی): ۳ ساعت

روز دوم:

مسیر جنگلی تا ماسوله: ۴ ساعت

برای دیدن تصاویر بیشتر اینجا کلیک کنید!

!افشین جان تسلیت

متاسفانه باخبر شدیم دوست و همنورد عزیزمان آقای افشین ابراهیمی جم در غم از دست دادن پدر به سوگ نشسته اند. ضمن عرض تسلیت، شادی روح آن بزرگوار و سلامت بازماندگان را از درگاه ایزد یکتا آرزومندیم

!!! صعود با پای برهنه

چند وقت قبل دیو مک لیود (Dave McLeod) ادعا کرد که اولین صعود سولوی مسیر Darwin Dixit با درجه 8c (یا همان 5.14b) را در مارگالف اسپانیا انجام داده. پنج روز پیش "دنی آندرادا" همان مسیر را با پای برهنه صعود کرد!

دنی معتقد است که این مسیر به علت شرایط فیزیکی(جنس سنگ) و ارتفاع کوتاهش برای چنین روش صعودی عالیست.

کریس شارما به خاطر صعود مسیرهای دشوار با پای برهنه مشهور است و حالا دنی هم به این جرگه پیوسته است. آیا این رشته جدیدی خواهد شد؟ این صعود چند امتیاز اضافه در رنکینگ سنگنوردان خواهد داشت؟!

منبع: 8a.nu

Campus Boarding

با نوشتن بیوگرافی ولفگانگ گولیچ، بعضی از دوستان در مورد تمرین ابداعی گولیچ بر روی Campus Board سوال کرده بودند.

این تخته چوبی که گولیچ از اون برای تقویت انگشتان قبل از صعود مسیر Action Directe با درجه 5.14d استفاده می کرد، فوق العاده ساده ست و هر کسی می تونه برای تمرین توی خونه یکیشو بسازه. تصاویر زیر می تونه کمکتون کنه:

ولفگانگ گولیچ

           "در سنگنوردی به نظر می رسد کمال هماهنگی بین جسم و ذهن برقرار شده است."

ولفگانگ گولیچ در بین سنگنوردان به عنوان یک اسطوره شناخته می شود، حتی برای آن هایی که خطرات این رشته ورزشی را به عنوان بخشی از وجودش پذیرفته اند. توانایی او در عبور از موانعی که دیگران را متوقف می کرد، چه واقعی و چه ذهنی، به زندگی کوتاهش درخششی بی نظیر می داد که او را از بقیه متمایز می کرد. علاوه بر صعود صخره های عمودی و دشوار اروپا، استرالیا، آمریکا و آسیا، گولیچ در رده بندی جامعه سنگنوردی هم بالا رفت تا تبدیل به یکی از بهترین قهرمانان تاریخ این رشته شود.

بزرگترین میراث گولیچ صدها مسیری بود که او گشود. دیگران هم توانستند ردپایش را دنبال کنند و چیزهایی که او دیده بود ببینند، اما گولیچ همیشه اولین بود. هرچند که آرزوی او نه اول بودن، بلکه مبارزه با صخره های فتح نشده بود:

"اگر بخواهیم جذابیت صعود اسپورت را توضیح دهیم، دیدگاه سنتی ورزش که آن را در قالب اصطلاحات ورزشی محض و عملکرد ورزشی به عنوان پدیده ای مجزا توصیف می کند کافی نیست، در عوض ارزش خاص سنگنوردی جنبه ماجراجویی و شیوه زندگی در آن است. اولین اصل، عملکرد بدون تعهد در این ورزش است: خود سنگنورد تعیین می کند که چطور، چه وقت و کجا فعالیتش را انجام دهد. تنها محدودیت پذیرفته شده، قاعده ای است که روش ها و ابزار فعالیت ورزشی را تعیین می کند، که آن هم توسط صعود کننده تصمیم گرفته می شود. تصمیم برای انجام کاری بر اساس توانایی های خودتان به این معنی است که شما استفاده از ابزار کمکی برای حرکت به جلو را محدود می کنید."

همچنان که گولیچ سطح کارش را بالا می برد، بخش عمده تجارب صعودش معطوف به صعود سولو شد. قدرت جسمی و ذهنی تنها چیزی بود که جان او را صدها فوت بالاتر از سطح زمین حفظ می کرد. گولیچ از استفاده از طناب و صندلی فرود خودداری می کرد و در عوض با خود بولت حمل می کرد تا مسیر را برای دیگران علامت گذاری (آماده) کند. گولیچ فری سولو را به عنوان "حقیقتی دیگر در صعود آزاد" توصیف می کرد.

"یک حس شگفت انگیز از لذت، تمام اضطراب را در خود ذوب می کند و ناگهان احساس می کنم که این بازی، قمار زندگی ام نبوده و ذاتاً خطرناک نیست. من در آفتاب روی سطح صاف قله می نشینم، "حقیقت دیگر" (نام مسیر) حالا دیگر جزئی از (خاطرات) گذشته است. این اندیشیدن به مرگ است که ارزش زندگی را به ما می آموزد." ـ بعد از اولین صعود فری سولوـ مسیر Seperate Reality، دره یوسمیت ۱۹۸۶.

بیوگرافی ولفگانگ گولیچ از ویکیپدیا:

Wolfgang Güllich (تولد: ۲۴ اکتبر ۱۹۶۰، مرگ: ۳۱ آگوست ۱۹۹۲)، در شهر لودویگشافن آلمان متولد شد. او در سرتاسر جهان به عنوان یکی از ماهرترین، پر جرأت ترین و مشهورترین سنگنوردان تمام تاریخ به حساب می آید. ولفگانگ سنگنوردی را از Sandstone-rocks در منطقه سادفالز شروع کرد. به زودی تبدیل به یکی از بهترین سنگنوردان این منطقه شد و در سن ۱۶ سالگی اولین صعود آزاد مسیر Jubilaumsriss با درجه 5.10c را به انجام رساند. سپس به Elbsandsteingebirge و Shawangunks و همچنین دره یوسمیت در آمریکا رفت و در آنجا توانست اکثر مسیرهای درجه بالای هر منطقه را صعود کند. از جمله دومین صعود مسیر Grand Illusion با درجه 5.13b/c (که اولین صعود آن توسط "تونی یانیرو" انجام شده بود). پس از آن به فرانکن جورا رفت و تعداد زیادی مسیر دشوار گشود و صعود کرد. از جمله:

Kanal im Rücken با درجه 5.13c در سال ۱۹۸۴
Punks in the Gym (به معنی "ولگردها در باشگاه") با درجه 5.13d_5.14a در سال ۱۹۸۵ 
Amadeus Schwarzenegger با درجه 5.13c در سال ۱۹۸۶
Wallstreet با درجه 5.14c در سال ۱۹۸۷
Action Directe (به معنی "نبرد تن به تن") با درجه 5.14d در سال ۱۹۹۱ (این مسیر هنوز هم یکی از سخت ترین مسیرهای جهان به حساب می آید).

با این حساب گولیچ چندین درجه به سیستم درجه بندی سنگنوردی افزود. در واقع به استثنای مسیر Hubble که توسط "بن مون" صعود شد، (اولین مسیر 5.14c دنیا)؛ ولفگانگ عامل چهار پله متوالی صعود در سیستم درجه بندی بود. درجاتی که برای اولین بار در دنیا صعود شد. گولیچ همچنین روش تمرین جدیدی برای campus boarding (تخته ای چوبی شبیه سیمیلاتور برای تقویت انگشت ها) ابداع کرد تا بتواند مسیر اکشن دایرکت (Action Directe) را صعود کند.

علاوه بر این ها او نخستین صعود مسیرهایی چون Eternal Flame (به معنی شعله ابدی) با درجه سختی (5.12c-A2) در منطقه قره قروم و مسیر Riders on the Storm (سواران طوفان) با درجه سختی (5.12d-A3) را در پاتاگونیا به ثبت رساند. دشواری این مسیرها نشان داد که او علاوه بر مسیرهای اسپورت کوتاه و یک طول طنابی، در صعود کوههای سرسخت نیز مهارتی فوق العاده دارد.

گولیچ پس از سقوط از مسیر the Master's Edge (تیغه ی بزرگان) در منطقه Millstone Quarry در دربی شایر انگلیس دچار شکستگی کمر شد، اما بعد از بهبودی در سال ۱۹۸۶ مسیر Separate Reality (حقیقت دیگر، حقیقت متمایز) در پارک ملی یوسمیت آمریکا را به شیوه فری سولو صعود کرد. صعود مسیر بدون استفاده از طناب و عبور از شکافی افقی  به طول ۲۰ فوت در سقف یک کلاهک!

علاوه بر همه این ها، گولیچ همچنین در فیلم سینمایی صخره نورد (Cliffhanger) نقش بدل "سیلوستر استالونه" را در صحنه های صعود بازی کرد.

در سال ۱۹۹۰ با آنت آشنا شد و یک سال بعد با او ازدواج کرد.

در ۲۹ آگوست ۱۹۹۲ ولفگانگ در حین رانندگی در مسیر بین دو شهر مونیخ و نورنبرگ به خواب رفت و اتومبیلش از مسیر اتوبان منحرف شد. او دیگر هرگز هشیاری اش را به دست نیاورد و دو روز بعد در بیمارستانی در Ingolstadt درگذشت. شرکت در برنامه های تلویزیونی و مصاحبه با رسانه ها پس از شهرت رو به رشد او برای کارش در فیلم صخره نورد، به عنوان دلایل اصلی خستگی شدیدش در زمان تصادف ذکر شد.

امروزه او هنوز هم به عنوان یکی از بُت های سنگنوردی در سرتاسر جهان مورد احترام است. نه تنها به خاطر ابهت مسیرهای جدید و دشوارش، بلکه برای سخاوت و انسانیت بی نظیرش. مرگ او در سن ۳۱ سالگی هنوز یکی از بزرگترین تراژدی های سنگنوردی مدرن محسوب می شود.

منبع: ChesslerBooks.com و wikipedia

گردآوری و برگردان: فرشاد اسمعیل زاده

یخ نوردی

یخ نوردی چیست؟

یخ نوردی شکل دیگری از سنگ نوردی است، به همان اندازه دشوار و مهیج، اما دو عامل سرما و یخ را نیز باید به آن افزود. کسانی که به دنبال نوع دیگری از صعود هستند و فقط رفتن به برنامه های زمستانی راضیشان نمی کند، شاید بخواهند ورزش هیجان انگیز و لذت بخش یخ نوردی را امتحان کنند.

در یخنوردی، در فضای باز، ورزشکار توده های یخی مانند شیب های پوشیده از یخ و آبشار های منجمد را صعود می کند. بسته به میزان شیب و نوع یخ می توان از ابزارها و تکنیک های گوناگونی استفاده کرد.

یخ نوردی به دو گروه عمده تقسیم می شود. یک نوع آن شامل صعود آبهای جاری یخ زده، مانند آبشار ها، و نوع دیگر شامل سطوح برفی فشرده و شیب دار و یا یخ هایی می گردد که معمولاً در ارتفاعات بالای کوه ها یافت می شود.

آغاز یخ نوردی در همان روزهای نخستین کوهنوردی بود که کوهنوردان با راه آب ها و دامنه های یخ بسته روبرو می شدند. با گذشت سال ها، تکنیک ها پیشرفت کرد و صعودهای انجام شده دشوارتر و دشوارتر گردید. در نتیجه برای رفع نیازهای جمع در حال افزایش یخ نوردان، ابزارها و لوازم مختلفی تولید شد و گسترش یافت.

اگر آگاهی و آمادگی کافی داشته باشید، استفاده درست و بهینه از لوازم یخ نوردی باعث خواهد شد که توانایی صعود دیواره های یخی را پیدا کنید. تبر یخ و کرامپون مهمترین ابزارهای این ورزش هستند. اگر چه لوازمی که در یخ نوردی و سنگ نوردی به کار می روند تقریباً یکسان هستند، اما محیطی که صعود می کنید کاملاً متفاوت است. در حالی که نوع و کیفیت سنگ در طول سال تغییر بسیار اندکی می کند، یخ، روزانه و یا حتی در هر ساعت تغییر شکل می دهد.

به خاطر داشته باشید که به همراه داشتن ابزار مناسب و آگاهی کامل از تکنیک های مختلف صعود ضروریست. مانند همه ورزش های دشوار و طاقت فرسای دیگر، یخ نوردان باید از خطرات این رشته آگاهی داشته باشند. با این وجود، نگذارید این خطرات مانع لذت بردن شما از تجربه استثنایی صعود یخ شود. با داشتن دانش و تمرین کافی و بینش صحیح به سوی تجربه صعودی لذت بخش پیش روید!

منبع: http://www.abc-of-iceclimbing.com

گردآوری و برگردان: سعید رشیدی نوین